Όταν ο Άρθουρ Πλάμερ συνταξιοδοτήθηκε στα 65 του, αποφάσισε να κάνει ένα δώρο στον εαυτό του: Aγόρασε ένα μεταχειρισμένο ποδήλατο. Η αδελφή του, που ήταν ήδη μέλος μιας ποδηλατικής λέσχης για μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους στο Γουότερλου του Οντάριο, στον Καναδά, του έδωσε την αφορμή για το επόμενο βήμα. Μπήκε και εκείνος στην παρέα και άρχισε να κάνει συστηματικά ποδήλατο, χωρίς τότε να φαντάζεται ότι αυτή η επιλογή θα γινόταν τρόπος ζωής.
Ήταν 65 ετών και ένα από τα νεότερα μέλη της λέσχης. Σήμερα, στα 92 του, είναι το γηραιότερο μέλος και εξακολουθεί να ανεβαίνει στη σέλα και να διανύει χιλιάδες χιλιόμετρα κάθε χρόνο. Όταν μίλησε στον Guardian, το κοντέρ του έγραφε ήδη 4.270 χιλιόμετρα για τη φετινή χρονιά. Μόλις θα τελείωνε η συζήτηση, είχε προγραμματίσει ακόμη μία διαδρομή 40 χιλιομέτρων.
«Λατρεύω την ποδηλασία. Όπου κι αν πηγαίνω, ακόμη κι όταν κινούμαι στους ίδιους δρόμους, πάντα συμβαίνει κάτι καινούριο», λέει. «Όταν ανεβαίνω στο ποδήλατο, αισθάνομαι υπέροχα. Επιστρέφω σπίτι γύρω στις τρεις το μεσημέρι εξαντλημένος. Είναι όμως η ωραιότερη αίσθηση. Είναι συναρπαστικό και με έχει βοηθήσει να παραμένω εξαιρετικά υγιής».
Όταν δεν μπορούσε να περπατήσει, ανέβηκε στο ποδήλατο
Η σχέση αυτή δοκιμάστηκε σοβαρά όταν, στα τέλη της δεκαετίας των 80 του, εμφάνισε ρευματική πολυμυαλγία, μια φλεγμονώδη πάθηση που προκαλεί πόνο και δυσκαμψία, κυρίως στους ώμους, στον αυχένα και στους γοφούς. Για ένα διάστημα δεν μπορούσε να περπατήσει και χρειάστηκε αμαξίδιο. «Καθόμουν έξω, στην είσοδο του σπιτιού, έβλεπα τους ανθρώπους να περνούν και αισθανόμουν παγιδευμένος», θυμάται.
Τότε έκανε μια σκέψη που έμελε να τον ξαναβάλει σε κίνηση: «Δεν μπορώ να περπατήσω, αλλά αν καταφέρω να ανέβω στο ποδήλατό μου, στοιχηματίζω ότι μπορώ να κάνω πετάλι». Και το έκανε. Ακόμη και σήμερα το περπάτημα δεν είναι πάντα εύκολο. Η ποδηλασία, όμως, του προσφέρει κάτι διαφορετικό: Eλευθερία. Έχει εξερευνήσει σχεδόν κάθε δρόμο γύρω από την περιοχή όπου ζει, ενώ συχνά βάζει το ποδήλατό του στο λεωφορείο για να ξεκινήσει από πιο μακριά και να ανακαλύψει καινούριες διαδρομές.
Από τα 25 χλμ./ώρα στα 5.000 χλμ. τον χρόνο
Ο Άρθουρ δεν υπήρξε αθλητής στα νιάτα του. Στην πραγματικότητα, η ποδηλασία μπήκε ουσιαστικά στη ζωή του μετά τη συνταξιοδότηση. Όταν ξεκίνησε, μπορούσε να διατηρεί ταχύτητα περίπου 25 χλμ./ώρα. Σήμερα κινείται συνήθως μεταξύ 15 και 20 χλμ./ώρα και έχει προσαρμόσει τον ετήσιο στόχο του στα 5.000 χιλιόμετρα.
Γνωρίζει καλά ότι στα 92 του χρειάζεται προσοχή. Στα 90 σταμάτησε το σκι επειδή φοβήθηκε έναν πιθανό τραυματισμό. Με το ποδήλατο, ωστόσο, δεν ήταν πάντοτε τόσο τυχερός. Έχει πέσει από το ποδήλατό του έξι φορές, ενώ πριν από μερικά χρόνια είχε ένα σοβαρότερο ατύχημα, όταν συγκρούστηκε με αυτοκίνητο που παραβίασε κόκκινο φανάρι. Έπεσε με το κεφάλι στον δρόμο, το κράνος του έσπασε και έχασε τις αισθήσεις του. Ευτυχώς, γλίτωσε με εκδορές και μώλωπες.
Η πρώτη του αντίδραση όταν συνήλθε λέει πολλά για τη σχέση του με το ποδήλατο. «Μου είπαν ότι, όταν ξύπνησα, έτρεξα κατευθείαν προς το ποδήλατό μου», θυμάται. «Υπάρχει ένα είδος δεσμού ανάμεσα στον ποδηλάτη και το ποδήλατο».
«Το ποδήλατό μου είναι ο καλύτερός μου φίλος»
Τα τελευταία χρόνια ο Άρθουρ ζει σε ένα διαμέρισμα σε πολυώροφο κτίριο στο κέντρο της πόλης. Δίπλα στο κρεβάτι του βρίσκεται το ποδήλατό του. «Το ποδήλατό μου είναι ο καλύτερός μου φίλος», λέει. «Είμαστε ομάδα». Μάλιστα, όταν ξυπνά μέσα στη νύχτα, συχνά μιλά στο ποδήλατό του: «Γεια σου, φιλαράκο».
Στα 92 του, δεν αντιμετωπίζει την ποδηλασία ως έναν τρόπο να αποδείξει κάτι για την ηλικία του. Είναι απλώς κομμάτι της ζωής του και η δραστηριότητα που εξακολουθεί να του δίνει ενέργεια, κίνηση και χαρά. «Έχω τόση ενέργεια που μερικές φορές δεν μπορώ ούτε εγώ ο ίδιος να το πιστέψω. Θέλω να βγαίνω έξω και να τη χρησιμοποιώ κάνοντας ποδήλατο», λέει. Και όταν μιλά για το πόσο ακόμη σκοπεύει να συνεχίσει, η απάντησή του είναι αφοπλιστική: «Ελπίζω η τελευταία μου μέρα να με βρει πάνω στο ποδήλατο. Έχω ένα ρητό: Κάνω ποδήλατο προς την αιωνιότητα – και είναι πιο μακριά απ’ όσο νόμιζα».
Διαβάστε επίσης
Απίστευτο: Είναι 93 χρονών και έχει τη βιολογική ηλικία ενός 30άρη – Ποιο είναι το μυστικό του
