Ένας καβγάς ξέσπασε για κάτι φαινομενικά μικρό. Μία κουβέντα που ειπώθηκε απότομα, ένα παράπονο που έμεινε καιρό μέσα, μία ένταση που βγαίνει στην επιφάνεια. Είναι αυτή η αρχή της απομάκρυνσης; Ή μήπως, κάποιες φορές, είναι η στιγμή που δύο άνθρωποι λένε επιτέλους όσα πραγματικά νιώθουν; Και αν ο θυμός δεν είναι πάντα εχθρός της αγάπης;

Αυτό ακριβώς εξετάζει ο Aaron Ben-Ze’ev, PhD, καθηγητής φιλοσοφίας και από τους σημαντικότερους μελετητές των συναισθημάτων σε άρθρο του στο Psychology Today, υποστηρίζοντας ότι ο θυμός δεν είναι πάντα σημάδι φθοράς σε μία σχέση. Αντίθετα, όταν είναι ισορροπημένος, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και εκφράζεται αναλογικά, όχι επιθετικά ή τιμωρητικά, μπορεί να ενισχύσει τη συναισθηματική εγγύτητα.

Όταν ο θυμός δεν διαλύει, αλλά αποκαλύπτει

Ο «υγιής» θυμός, σύμφωνα με τον ειδικό, μπορεί να λειτουργήσει ως μορφή συναισθηματικής ειλικρίνειας. Να δείξει ότι κάτι έχει σημασία, ότι ένα όριο παραβιάστηκε, ότι μία ανάγκη έμεινε ανεκπλήρωτη.

Σε αυτή την εκδοχή, ο θυμός δεν κόβει τη σύνδεση. Μπορεί να ανοίξει μία πιο ουσιαστική συζήτηση, να οδηγήσει σε βαθύτερη κατανόηση και παραδόξως να ενισχύσει την οικειότητα.

Η διαφορά είναι πώς εκφράζεται

Δεν μιλάμε για εκρήξεις, προσβολές ή συναισθηματική βία. Εκεί ο θυμός τραυματίζει. Η διάκριση, λέει ο Ben-Ze’ev, βρίσκεται στον αναλογικό θυμό: στο συναίσθημα που εκφράζεται με μέτρο, έχει αιτία, δεν στοχεύει να ταπεινώσει τον άλλον και δεν λειτουργεί ως μηχανισμός ελέγχου. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να γίνει μέρος μιας ζωντανής, αυθεντικής σχέσης.

Γιατί οι «τέλειες», ήσυχες σχέσεις δεν είναι πάντα πιο υγιείς

Η απουσία σύγκρουσης δεν σημαίνει απαραίτητα και βαθιά σύνδεση. Κάποιες φορές σημαίνει αποφυγή, καταπίεση ή φόβο έκφρασης. Οι σχέσεις που αντέχουν, συχνά δεν είναι εκείνες χωρίς εντάσεις, αλλά εκείνες που μπορούν να μεταβολίζουν την ένταση χωρίς να διαλύονται.

Ο θυμός ως ένδειξη επένδυσης

Υπάρχει και μια πιο ανατρεπτική ανάγνωση: ορισμένες φορές ο θυμός δείχνει ότι ακόμη νοιάζεσαι. Ότι υπάρχει εμπλοκή, συναισθηματικό βάθος, επένδυση.

Η αδιαφορία, όχι ο θυμός, μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να είναι πιο ανησυχητική για μια σχέση.

Το όριο που δεν πρέπει να ξεπερνιέται

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε σύγκρουση είναι ωφέλιμη. Ο καταστροφικός θυμός, η προσβολή, η περιφρόνηση και η επιθετικότητα διαβρώνουν την εμπιστοσύνη.

Το ζητούμενο, σύμφωνα με τον Aaron Ben-Ze’ev, δεν είναι να «χωρέσει» περισσότερος θυμός στη σχέση, αλλά να υπάρχει χώρος για αληθινή έκφραση χωρίς ο θυμός να γίνεται «όπλο».

Και ίσως εκεί βρίσκεται η ανατροπή: μερικές φορές δεν είναι ο θυμός που απειλεί την οικειότητα, αλλά ο τρόπος που τον φοβόμαστε.

Διαβάστε επίσης

Πώς θα καταλάβετε ότι ο σύντροφός σας είναι ψυχοπαθής – H κίνηση που τον προδίδει

Ποιος είναι ο σύντροφος «φούσκα» που εξαφανίζεται όταν η σχέση σοβαρεύει

Γιατί κάποιοι ανέχονται την απιστία στη σχέση τους; Ένας καθηγητής εξηγεί τη «σιωπηλή» ανοχή