Δείχνουν ενδιαφέρον – μέχρι που τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται σοβαρά. Τότε, ξαφνικά, απομακρύνονται, κλείνονται στον εαυτό τους ή εξαφανίζονται εντελώς. Αν αυτό το μοτίβο σας φαίνεται οικείο, ίσως έχετε συναντήσει έναν σύντροφο puffer fish δηλαδή ψάρι-φούσκα.

Τι είναι ο puffer fish σύντροφος

Ο όρος «puffer fish» αναφέρεται σ’ ένα μοτίβο συμπεριφοράς στις σχέσεις. Εφευρέθηκε και διαδόθηκε από τη θεραπεύτρια Kati Morton και περιγράφει άτομα που απομακρύνουν ενστικτωδώς τους άλλους όταν η συναισθηματική οικειότητα αρχίζει να βαθαίνει.

Ακριβώς όπως το ψάρι φουσκώνει και απλώνει τα αγκάθια του όταν απειλείται, ο puffer fish σύντροφος αντιδρά στην ευαλωτότητα δημιουργώντας απόσταση – συναισθηματικά ή σωματικά.

Αυτή η αντίδραση, μάλιστα, εμφανίζεται συχνά ακριβώς όταν τα πράγματα φαίνεται να πηγαίνουν καλά – μετά από μερικά πολλά υποσχόμενα ραντεβού, μια πιο βαθιά και ειλικρινή συζήτηση ή μια στιγμή γνήσιας σύνδεσης. Αντί να πλησιάσει, ο puffer fish σύντροφος απομακρύνεται.

Πώς εκδηλώνεται η συμπεριφορά του puffer fish συντρόφου

Η συμπεριφορά των puffer fish συντρόφων μπορεί να μην είναι ενιαία για όλους, έχει όμως ένα βασικό χαρακτηριστικό – την απομάκρυνση.

Σύμφωνα με τη θεραπεύτρια Julie Newman, ο puffer fish σύντροφος χαρακτηρίζεται συχνά από:

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η συμπεριφορά του μπορεί να πάρει πιο ακραίες μορφές, όπως:

Ξαφνική εξαφάνιση
Πρόκληση διαφωνιών για να δημιουργηθεί απόσταση
Τερματισμό σχέσεων λόγω ασήμαντων δυσκολιών

Στην ουσία, αυτή η συμπεριφορά αποτελεί μια μορφή αυτοπροστασίας από μια συναισθηματική ασφάλεια που μοιάζει απειλητική.

Γιατί οι άνθρωποι νιώθουν να απειλούνται από την οικειότητα

Τα άτομα με αποφευκτικό τύπο προσκόλλησης είναι πιο πιθανό να αποσυρθούν όταν ενισχύεται η οικειότητα, χρησιμοποιώντας την απόσταση ως μέσο ασφάλειας. Οι εμπειρίες του παρελθόντος παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο. Άτομα που έχουν πληγωθεί, κριθεί ή απογοητευτεί σε στενές σχέσεις μπορεί υποσυνείδητα να συνδέουν την οικειότητα με τον κίνδυνο. Ο στόχος είναι απλός: Η μείωση της συναισθηματικής έκθεσης.

Το κρυφό κόστος

Κι ενώ αυτή η συμπεριφορά μπορεί να προσφέρει βραχυπρόθεσμη ανακούφιση, συχνά έχει μακροπρόθεσμο κόστος. Το να απομακρύνετε επανειλημμένα τους ανθρώπους μπορεί να οδηγήσει σε:

  • Δημιουργία επιφανειακών σχέσεων, που δεν διαρκούν στον χρόνο
  • Χαμένες ευκαιρίες για βαθύτερη σύνδεση
  • Αίσθηση μοναξιάς και διαχρονικής θλίψης

Πολλοί άνθρωποι που υιοθετούν αυτή τη συμπεριφορά αναγνωρίζουν αυτό το μοτίβο μόνο αφού χάσουν κάποιον για τον οποίο νοιάζονταν πραγματικά.

Πώς να σπάσετε το μοτίβο

1. Αναγνωρίστε το μοτίβο

Η συνειδητοποίηση είναι το πρώτο βήμα. Προσέξτε πότε νιώθετε την ανάγκη να αποσυρθείτε. Ρωτήστε τον εαυτό σας: Το έχω ξανανιώσει αυτό; Τι το προκάλεσε;

2. «Πλησιάστε» αντί να απομακρύνεστε

Αυτή η έννοια, που χρησιμοποιείται συχνά στη θεραπεία, σημαίνει να κάνετε το αντίθετο από αυτό που σας υπαγορεύει το ένστικτό σας. Όταν νιώθετε την ανάγκη να αποσυρθείτε, προσπαθήστε αντίθετα να πλησιάσετε το άλλο άτομο – ειδικά μέσω της επικοινωνίας.

3. Επικοινωνήστε τα όρια σας με σαφήνεια

Δεν απαιτείται πλήρης συναισθηματική έκθεση. Το κλειδί είναι να θέτετε υγιή όρια, χωρίς να εξαφανίζεστε. Σκεφτείτε τα όρια ως ευέλικτους φράχτες, όχι ως τοίχους.

4. Ζητήστε υποστήριξη αν χρειαστεί

Αν υπάρχουν εμπειρίες του παρελθόντος που οδηγούν σ’ αυτή τη συμπεριφορά, η θεραπεία ή η συμβουλευτική μπορούν να βοηθήσουν στην ανάλυση και την αναδιαμόρφωση των συναισθηματικών αντιδράσεων.

Τι να κάνετε αν έχετε γνωρίσει έναν puffer fish σύντροφο

Το να βρίσκεστε στην άλλη πλευρά αυτής της συμπεριφοράς μπορεί να σας μπερδεύει ή να σας απογοητεύει. Αν κάποιος έχει την τάση να αποσύρεται, η επικοινωνία παραμένει το ισχυρότερο εργαλείο σας. Μιλήστε ανοιχτά για το πώς σας κάνει να νιώθετε αυτή η συμπεριφορά. Αν το άλλο άτομο δείξει μια ειλικρινή διάθεση να προσπαθήσει, υπάρχει περιθώριο να χτίσετε μαζί μια συνθήκη μέσα στην οποία και οι δύο θα αισθάνονται καλά. Αν συνεχίσει να σας απομακρύνει, ίσως θα πρέπει να επανεξετάσετε αν αυτή η σχέση αξίζει πραγματικά.

Συμπέρασμα

Τελικά, ένας puffer fish σύντροφος δε σημαίνει ότι «δεν κάνει» για σχέση. Πρόκειται για ένα αμυντικό ένστικτο, το οποίο αναπτύσσεται λόγω κάποιων εμπειριών – όμως, αν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να εμποδίσει την αληθινή και ουσιαστική σύνδεση με τους άλλους. Το στοίχημα είναι να «προπονηθούν» στην ευαλωτότητα – άλλωστε, αληθινά γενναίο δεν είναι να απομακρύνεται κανείς, αλλά να μένει.

Διαβάστε επίσης

Τι κρατά ένα ζευγάρι μαζί; Η απλή συνήθεια που κάνει τη διαφορά

Τι είναι η «μικρο-απιστία» και πόσο αθώα μπορεί να είναι – Πότε κάνει καλό στη σχέση

Μαζί μιλάμε, χώρια καταλαβαινόμαστε – Πώς λύνονται οι παρεξηγήσεις στις σχέσεις