homescreen
Ίλιγγος: Οι συχνότερες μορφές – Οι καλύψεις του ασφαλιστικού συμβολαίου


Μάριος Οικονόμου

Η αίσθηση ότι γυρίζουν τα πάντα γύρω σας, ο ίλιγγος δηλαδή ή και η επίμονη ζάλη, μπορεί να αποτελούν συμπτώματα σοβαρών παθήσεων από βλάβη του αιθουσαίου συστήματος του εσωτερικού ωτός. Ενημερωθείτε για τις καλύψεις τους από τα συμβόλαια υγείας

Σίγουρα όσοι αναζήτησαν έγκυρες οδηγίες προφύλαξης από τον καύσωνα θα διάβασαν πως η ζάλη, ο ίλιγγος, ο πονοκέφαλος και η ναυτία είναι από τα βασικά συμπτώματα θερμοπληξίας. Το βαρύ κεφάλι όμως, η αστάθεια και ή το ψευδές αίσθημα περιστροφής των αντικειμένων ή περιστροφής του ίδιου του ασθενή γύρω από τα αντικείμενα, όπως περιγράφει τον ίλιγγο στο ygeiamou η ωτορινολαρυγγολόγος (ΩΡΛ) και Επιμελήτρια Ωτορινολαρυγγολογικής Κλινικής ΥΓΕΙΑ, Ελένη Ανδρεοπούλου, μπορεί να μαρτυρούν πλήθος άλλων καταστάσεων.

Ιδιαίτερα ο ίλιγγος αποτελεί ένα από τα πλέον δυσάρεστα συμπτώματα που μπορεί να οδηγήσει το πάσχον άτομο ακόμα και στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Αν και η πρώτη σύνδεση που θα έκανε νοητά κάποιος είναι τα ταξίδια με πλοίο είτε τρένο, η εκδήλωσή του μπορεί να οφείλεται σε διάφορα αίτια όπως βλάβες στο αιθουσαίο νεύρο και τον λαβύρινθο κατόπιν μιας ωτίτιδας, μια κρανιοεγκεφαλική κάκωση, λαβυρινθίτιδες, τη νόσο Meniere κ.α. (περιφερικός ίλιγγος) είτε καταστάσεις που συμμετέχει το κεντρικό νευρικό σύστημα όπως ημικρανία, πολλαπλή σκλήρυνση, υπέρταση, όγκοι, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια κ.α. (κεντρικός ίλιγγος).

Τα ιατρικά πρωτόκολλα για ασθενείς με ίλιγγο προβλέπουν τη διάκριση των περιπτώσεων που χρήζουν επείγουσας αντιμετώπισης, τον εντοπισμό της θέσης της βλάβης (περιφερική ή κεντρική), τον καθορισμό των αιτιών και την καταπολέμηση των συμπτωμάτων. Η εξέταση για περιστατικά ιλίγγου περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη λήψη του ιστορικού του ασθενούς, ελέγχου του νυσταγμού, της ακοής και της ισορροπίας καθώς και απεικονιστικούς και καρδιολογικούς ελέγχους. Συνήθως η πρώτη εξέταση διενεργείται από ΩΡΛ και σε περίπτωση νευρολογικών συμπτωμάτων ο ασθενής παραπέμπεται σε νευρολόγο.

Καλύψεις για τη συχνότερη μορφή ιλίγγου

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι στην περίπτωση ιλίγγου, πλήρους κάλυψης θα χαίρει ο ασφαλισμένος σε ένα πλήρες πρόγραμμα υγείας για νοσοκομειακή όσο και εξωνοσοκομειακή περίθαλψη. Έτσι, αν ο ίλιγγος ταλαιπωρεί για μεγάλο χρονικό διάστημα και ο πάσχων επιθυμεί μια πρώτη αξιολόγηση της κατάστασής του, μπορεί να επισκεφθεί μέσω του ασφαλιστηρίου διαγνωστικών εξετάσεων δωρεάν ή έναντι προνομιακών τιμών ΩΡΛ είτε νευρολόγο, οι οποίοι θα ορίσουν τους αναγκαίους ελέγχους για τον καθορισμό της αιτιολογίας και πιθανής αντιμετώπισης. Αν ωστόσο βρεθεί στα Επείγοντα του νοσοκομείου για άμεση αντιμετώπιση, θα πρέπει να έχει ένα συμβόλαιο με κάλυψη νοσηλευτικών δαπανών.

Εν προκειμένω, θα εξετάσουμε τι προβλέπεται για τη συνηθέστερη μορφή ιλίγγων που, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι οι περιφερικοί ίλιγγοι. Όπως αναφέρει δημοσίευση στα «Επιστημονικά Χρονικά», το ιατρικό περιοδικό ανοικτής πρόσβασης από το Επιστημονικό Συμβούλιο του Γενικού Νοσοκομείου Πειραιά «Τζάνειο», οι πιο συχνές αιθουσαίες παθήσεις (περιφερικής αιτιολογίας) που συναντά στην καθημερινή πράξη ο ΩΡΛ, ο παθολόγος, ο νευρολόγος και ο γενικός ιατρός είναι:

  • ο Καλοήθης Παροξυσμικός Ίλιγγος Θέσεως (ΚΠΙΘ): χαρακτηρίζεται από συχνά επεισόδια ιλίγγου βραχείας διάρκειας, που προκαλούνται από ορισμένες κινήσεις της κεφαλής. Είναι συνήθως ιδιοπαθούς αιτιολογίας, ενδέχεται όμως να οφείλεται σε κρανιεγκεφαλικές κακώσεις, ιογενείς λοιμώξεις του αιθουσαίου νεύρου, μετεγχειρητική κατάκλιση ή έπειτα από ωτοχειρουργικές επεμβάσεις κ.α. Αφορά κυρίως μεγαλύτερες ηλικίες (50-70 ετών) και εκδηλώνεται με αιφνίδιες, έντονες προσβολές ιλίγγου κατόπιν κινήσεων, αίσθημα αστάθειας ή/και ναυτίας, άγχος κ.α. Η διάγνωση περιλαμβάνει τον αποκλεισμό άλλων περιφερικών αιθουσαίων παθήσεων και πρέπει να γίνεται εγκαίρως, αφού τις περισσότερες φορές τα περιστατικά θεραπεύονται εύκολα με ειδικούς χειρισμούς (π.χ. ασκήσεις Brandt-Daroff, χειρισμός Epley) που εφαρμόζονται από τον ΩΡΛ ή φυσικοθεραπευτή στο Εξωτερικό Ιατρείο, δίχως ανάγκη νοσηλείας. Συνεπώς, η κάλυψη για ιατρικές επισκέψεις αποδεικνύεται επαρκής, καθώς η χειρουργική αντιμετώπιση είναι σπάνια.
  • η νόσος Meniere: διαταραχή του λαβυρίνθου που συνοδεύεται από βαρηκοΐα, εμβοές και ωτική πληρότητα, με έναρξη της νόσου στα 20-60 έτη και σπανίως σε παιδιά. Σε αντίθεση με το σύνδρομο Meniere που οφείλεται σε εξωγενείς αιτιολογικούς παράγοντες (π.χ. τραύμα, ωτίτιδα, ιογενής λοίμωξη κ.α.), η νόσος Meniere αποδίδεται σε γενετικούς και ενδογενείς παράγοντες. Για τη διάγνωσή της ο ασφαλισμένος μπορεί να κάνει χρήση της παροχής ιατρικών επισκέψεων ώστε να υποβληθεί σε έλεγχο από ΩΡΛ (από ακοόγραμμα έως απεικονιστικές εξετάσεις). Η αντιμετώπιση από την άλλη διακρίνεται σε συντηρητική θεραπεία με φάρμακα, ενδοτυμπανικές εγχύσεις και χειρουργική θεραπεία. Η Αποσυμπίεση Ενδολεμφικού Σάκου/Θύλακα, η Αιθουσαία νευρεκτομή και η Λαβυρινθεκτομή που επιλέγονται αναλόγως της περίπτωσης, αποτελούν χειρουργικές θεραπείες που εντοπίζονται στις ωτορινολαρυγγολογικές επεμβάσεις των συμβολαίων υγείας όπου αξιολογούνται κατά το σύνηθες ως βαριές και εξαιρετικά βαριές.
  • η Aιθουσαία Nευρίτιδα: πρόκειται για πάθηση με αιφνίδιο και παρατεταμένο ίλιγγο αρκετών ημερών που προσβάλλει κυρίως μεσήλικες. Σχετίζεται συχνά με πρόσφατη ή ταυτόχρονη λοίμωξη του ανωτέρου αναπνευστικού. Ο απεικονιστικός έλεγχος (συνήθως μαγνητική τομογραφία) θα αποκλείσει πιθανότητα κεντρικού ιλίγγου. Εν προκειμένω ο ασφαλισμένος θα πρέπει να έχει εξασφαλίσει κάλυψη για έκτακτα και επείγονται περιστατικά, μια παροχή που δίδεται ως βασική κάλυψη του νοσοκομειακού προγράμματος, συμπληρωματικά είτε δίκην προνομίων και δώρων. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η βασική αντιμετώπιση της αιθουσαίας νευρίτιδας περιλαμβάνει την άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματα, οπότε γίνεται η διακομική του ασφαλισμένου στο ΤΕΠ του νοσοκομείου. Εκεί, μπορεί να χρειαστεί ενδοφλέβια ενυδάτωση και παρεντερική χορήγηση κατασταλτικών του λαβυρίνθου ή αντιεμετικών ακόμη και πριν την οριστική διάγνωση. Έπειτα, η θεραπεία είναι κυρίως συντηρητική (π.χ. νευροληπτικά φάρμακα), συνοδεία χειρισμών όπως οι ασκήσεις Cawthorne-Cooksey υπό την καθοδήγηση του ΩΡΛ ή φυσικοθεραπευτή.

Σημειώνεται ότι ορισμένοι ΩΡΛ συγκαταλέγουν το ακουστικό νευρίνωμα στις συχνές περιφερικές αιθουσαίες παθήσεις, ενώ τα ακουστικά βαρηκοΐας συστήνονται σε ορισμένες περιπτώσεις όπως η νόσος Meniere. Ενημερωθείτε για τις ασφαλιστικές καλύψεις των δύο περιπτώσεων εδώ.

 

Διαβάστε επίσης:

Ασφαλιστικό Συμβόλαιο: Πότε καλύπτονται οι συγγενείς παθήσεις και ως ποιο όριο

Χρόνιες και συγγενείς παθήσεις: Πότε καλύπτονται από τα συμβόλαια υγείας

Ασφάλιση – Παθήσεις των όρχεων: Οι καλύψεις που πρέπει να γνωρίζετε



Απόρρητο Απόρρητο