Επτά ημέρες στην ανοιχτή θάλασσα, χωρίς αιμοκάθαρση και χωρίς τα απαραίτητα φάρμακα. Ο δεκάχρονος Γιαχία, που έπασχε από νεφρική ανεπάρκεια, βρισκόταν μαζί με τον πατέρα του σε σκάφος με 61 επιβαίνοντες, όταν βλάβη στη μηχανή τούς άφησε χωρίς προσανατολισμό στο πέρασμα από τον Λίβανο προς την Κύπρο. «Δεν ξέρω πώς επέζησε», λέει ο πατέρας του, Αμπντουλαζίζ Αλνταρβίς.
Η διάσωση ήταν η αρχή μιας νέας προσπάθειας για να εξασφαλιστεί η θεραπεία του παιδιού. Στις 22 Ιανουαρίου 2026, ύστερα από συνεργασία κυπριακών και ελληνικών ιατρικών ομάδων, ο Γιαχία υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση νεφρού στο Ωνάσειο. Δότης ήταν ο πατέρας του, ο άνθρωπος που είχε εγκαταλείψει την εργασία του για να τον φροντίζει και είχε επιβιβαστεί μαζί του στο σκάφος αναζητώντας πρόσβαση στην περίθαλψη.
Την ιστορία τους είχε παρουσιάσει το ygeiamou τον περασμένο Απρίλιο. Τώρα, στη βιντεοσκοπημένη συνέντευξη που παρουσιάστηκε στο 9ο Transplant Masterclass του Ιδρύματος Ωνάση, ο Αλνταρβίς αφηγείται την πορεία από τα πρώτα συμπτώματα έως το χειρουργείο – και εξηγεί τι σημαίνει για την οικογένειά του η ζωή χωρίς τις συνεδρίες κάθαρσης (περιτοναϊκή κάθαρση ή/και αιμοκάθαρση).
Η ασθένεια που ανέτρεψε τη ζωή της οικογένειας
Ο Αλνταρβίς, 32 ετών κατά τη συνέντευξη, είναι Σύρος και πατέρας εννέα παιδιών. Εργαζόταν στις οικοδομές στον Λίβανο, όπου η οικογένεια είχε οργανώσει τη ζωή της, πριν εμφανιστούν τα προβλήματα υγείας του Γιαχία.
Η περιπέτεια άρχισε το 2022, με πυρετό, εμετούς και διαδοχικές επισκέψεις σε γιατρούς. Έπειτα από περίπου έξι μήνες θεραπείας χωρίς την αναμενόμενη βελτίωση, αναζήτησαν βοήθεια στη Δαμασκό: το παιδί χρειαζόταν τελικά κάθαρση (περιτοναϊκή κάθαρση ή/και αιμοκάθαρση).
Οι συνεδρίες, η φαρμακευτική αγωγή και η επιτήρηση του μικρού ασθενούς καθόριζαν πλέον το πρόγραμμα (και) του πατέρα, ο οποίος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την εργασία του.
«Ήταν σαν να ήμουν εγώ ο ασθενής», αφηγείται.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες άρχισε να σκέφτεται τη δωρεά: να εξεταστεί και, εφόσον ήταν κατάλληλος, να προσφέρει τον νεφρό του.
Τι σημαίνει νεφρική ανεπάρκεια για ένα παιδί
Οι νεφροί απομακρύνουν άχρηστες ουσίες και περίσσεια υγρών από το αίμα. Όταν έχουν υποστεί σοβαρή βλάβη, οι ουσίες αυτές και τα υγρά μπορούν να συσσωρευτούν στον οργανισμό.
Όπως εξηγεί το Εθνικό Ινστιτούτο Διαβήτη, Πεπτικών και Νεφρικών Νοσημάτων των ΗΠΑ (NIDDK), όταν η νεφρική βλάβη στα παιδιά εξελιχθεί σε νεφρική ανεπάρκεια, απαιτείται υποκατάσταση της λειτουργίας των νεφρών με αιμοκάθαρση, περιτοναϊκή κάθαρση ή μεταμόσχευση.
Στην αιμοκάθαρση, το αίμα περνά από φίλτρο έξω από το σώμα και επιστρέφει στον οργανισμό, αφού απομακρυνθούν άχρηστες ουσίες και επιπλέον νερό. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται σύμφωνα με το θεραπευτικό πρόγραμμα κάθε ασθενούς.
Το κόστος και η απόφαση της αναχώρησης
Σύμφωνα με προηγούμενες πληροφορίες, η αιμοκάθαρση στον Λίβανο κόστιζε 1.200 ευρώ τον μήνα, ποσό που ξεπερνούσε τις δυνατότητες της οικογένειας.
Ο Αλνταρβίς συγκέντρωσε περίπου 5.000 ευρώ από αποταμιεύσεις και δανεικά για να εξασφαλίσει θέσεις σε σκάφος προς την Κύπρο. Η σύζυγος και τα υπόλοιπα οκτώ παιδιά έμειναν στη Συρία.
Στο σκάφος βρίσκονταν 61 άνθρωποι. Η βλάβη στη μηχανή τούς άφησε χωρίς προσανατολισμό στην ανοιχτή θάλασσα, με άρρωστα παιδιά και ενήλικες ανάμεσά τους.
Επτά ημέρες χωρίς φάρμακα και αιμοκάθαρση
Ο Γιαχία υποβαλλόταν υπό κανονικές συνθήκες, όπως αναφέρει ο πατέρας του, σε κάθαρση δύο φορές την εβδομάδα. Για επτά ημέρες έμεινε χωρίς συνεδρία και χωρίς τα απαραίτητα φάρμακα, ενώ αντιμετώπιζε και υψηλή αρτηριακή πίεση.
«Δεν ξέρω πώς επέζησε», αναφέρει.
Η βοήθεια ήρθε όταν πέρασε από την περιοχή ένα μεγάλο πλοίο. Έπειτα από επικοινωνία με ελληνόφωνο άτομο, ειδοποιήθηκαν οι κυπριακές υπηρεσίες για τους ασθενείς που βρίσκονταν στο σκάφος και ακολούθησε η διάσωση.
Επόμενη στάση: Μακάρειο Νοσοκομείο
Ο μικρός μεταφέρθηκε στο Μακάρειο Νοσοκομείο της Λευκωσίας. Εκεί, σύμφωνα με τη μαρτυρία, άρχισε περιτοναϊκή κάθαρση μετά την τοποθέτηση καθετήρα στην κοιλιά.
Η μέθοδος αυτή αξιοποιεί ως φίλτρο το περιτόναιο, τη μεμβράνη που καλύπτει το εσωτερικό της κοιλιάς. Ειδικό διάλυμα εισάγεται μέσω του καθετήρα στην κοιλιακή κοιλότητα και στη συνέχεια απομακρύνεται, μαζί με άχρηστες ουσίες και περίσσεια υγρών, εξηγεί το NIDDK.
Στην Κύπρο ο Αλνταρβίς εξέφρασε στους γιατρούς την επιθυμία του να γίνει δότης. Ακολούθησαν εξετάσεις και η προετοιμασία για τη μεταμόσχευση στην Ελλάδα.
Η δωρεά από ζώντα δότη προϋποθέτει έλεγχο της υγείας του και αξιολόγηση των κινδύνων για τον ίδιο και τον λήπτη. Η πρόθεση του πατέρα μπορούσε πλέον να προχωρήσει σε οργανωμένη ιατρική διαδικασία.
Η επέμβαση στο Ωνάσειο
Μετά τη μετάβασή τους στην Αθήνα και την προετοιμασία σε νοσοκομείο Παίδων, η μεταμόσχευση πραγματοποιήθηκε στο Ωνάσειο στις 22 Ιανουαρίου 2026.
Ο Αλνταρβίς θυμάται ότι η δική του επέμβαση άρχισε νωρίς το πρωί και ότι παρέμεινε υπό παρακολούθηση μέχρι το βράδυ. Η εμπειρία αποδείχθηκε ευκολότερη από όσο φοβόταν.
Μόλις άρχισε να αναρρώνει, ήθελε να μάθει για τον γιο του. Οι γιατροί τον ενημέρωσαν ότι η μεταμόσχευση είχε εξελιχθεί καλά. Περίπου μία εβδομάδα αργότερα, ο Γιαχία μεταφέρθηκε στο δωμάτιό του και έμειναν μαζί.
Πίσω από εκείνη τη στιγμή είχε προηγηθεί συνεργασία μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας, συντονισμός ιατρικών ομάδων και υποστήριξη στην επικοινωνία μιας οικογένειας που αναζητούσε θεραπεία σε διαφορετικές χώρες.
«Η ζωή μας άλλαξε 100%»
Με αυτή τη φράση συνοψίζει ο πατέρας την καθημερινότητά τους μετά τη μεταμόσχευση. Οι συνεδρίες κάθαρσης έχουν σταματήσει, ενώ ο Γιαχία συνεχίζει να λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή σε συγκεκριμένο ωράριο.
Η φροντίδα παραμένει απαραίτητη: οι λήπτες νεφρικού μοσχεύματος χρειάζονται ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για την πρόληψη της απόρριψης και τακτική ιατρική παρακολούθηση, όπως επισημαίνει το NIDDK. Για την οικογένεια, όμως, η απαλλαγή από την κάθαρση έχει αλλάξει ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο οργανώνει τη μέρα της.
Κλείνοντας τη συνέντευξη, ο Αλνταρβίς ενθαρρύνει και άλλες οικογένειες να εξετάσουν τη δυνατότητα της δωρεάς, έχοντας βιώσει ο ίδιος την αλλαγή που έφερε στο παιδί του.
Ο τίτλος του masterclass, «Από τη δωρεά στη ζωή», αποκτά στη μαρτυρία του συγκεκριμένο περιεχόμενο. Η προσφορά του νεφρού χρειάστηκε να συναντήσει την εξειδικευμένη φροντίδα και τη συνεργασία πέρα από τα σύνορα. Το αποτέλεσμα είναι χρόνος που ο Γιαχία κερδίζει μακριά από τις συνεδρίες. Χρόνος για να μεγαλώσει, με την καθημερινότητά του να χωρά περισσότερα από τη θεραπεία του.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Διαβάστε επίσης
Μεταμοσχεύσεις… χωρίς σύνορα: 35 ελληνικά μοσχεύματα έσωσαν τη ζωή ασθενών στο εξωτερικό
