Στα 13 της χρόνια, η Natasha Livingstone βρέθηκε αντιμέτωπη με μια απόφαση που δύσκολα μπορεί να διαχειριστεί ακόμη και ένας ενήλικας: να υποβληθεί σε μια σοβαρή επέμβαση στη σπονδυλική στήλη ή να συνεχίσει τη ζωή της με μια έντονη καμπυλότητα στην πλάτη, χρόνιο πόνο και εμφανή ασυμμετρία στο σώμα, λόγω της σκολίωσης που την ταλαιπωρούσε.
Τα λόγια του γιατρού για ένα κορίτσι στην εφηβεία ήταν σχεδόν απαγορευτικά: «Η σκολίωση δεν θα σου καταστρέψει τη ζωή», της είπε, «εκτός αν θέλεις να κάνεις μόντελινγκ με μπικίνι».
Η παρατήρηση, αν και πιθανότατα ειπώθηκε επιπόλαια, είχε βαθιά επίδραση σε ένα κορίτσι που μόλις έμπαινε στην εφηβεία, όπως η Natasha. Παρότι για εκείνη ήταν νωρίς να σκεφτεί εκείνη τη στιγμή το τι θα ήθελε να κάνει στη ζωή της, πήρε την απόφαση να μην χειρουργηθεί. Για χρόνια, όμως, αναρωτιόταν αν είχε κάνει λάθος. «Μέχρι εκείνο το σημείο, αντιλαμβανόμουν την καμπυλότητα της σπονδυλικής μου στήλης με βάση την εσωτερική εμπειρία: τον πόνο. Τώρα, συνειδητοποίησα μια εξωτερική διάσταση: μια παραμόρφωση» λέει χαρακτηριστικά στον Guardian.
Η διάγνωση αφορούσε θωρακοοσφυϊκή σκολίωση, δηλαδή καμπυλότητα στην περιοχή ανάμεσα στον θώρακα και τη μέση. Η θέση της σπονδυλικής στήλης επηρέαζε τη λεκάνη, με αποτέλεσμα ο ένας γοφός να βρίσκεται ψηλότερα από τον άλλο και ο κορμός της να γέρνει στο πλάι.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η εικόνα του σώματος έγινε ένα καθημερινό μαρτύριο
Με τα φαρδιά ρούχα, η ασυμμετρία στο σώμα της δεν ήταν πάντα εμφανής. Το καλοκαίρι, όμως, τα πράγματα δυσκόλευαν. Τα ρούχα δεν εφαρμόζονταν συμμετρικά, ενώ τα κορδόνια του μπικίνι γλιστρούσαν από τη μία πλευρά της μέσης. Για μια έφηβη που μεγάλωνε μέσα στην κουλτούρα των κοινωνικών δικτύων, των φίλτρων και των «τέλειων» σωμάτων, η σύγκριση έγινε αναπόφευκτη.
Η σκολίωση μετατράπηκε σταδιακά σε κεντρικό σημείο των ανασφαλειών της. «Για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, τα λόγια του χειρουργού αντηχούσαν στα αυτιά μου κάθε φορά που έδενα αυτόν τον φιόγκο του μπικίνι. Η σκολίωσή μου δεν μπορούσε να συγκριθεί ευνοϊκά ούτε με τις φιλτραρισμένες σιλουέτες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ούτε με τις συμμετρικές μέσες των φίλων μου. Καθώς περνούσα την εφηβεία, έγινε το πολυτιμότερο -και πιο επώδυνο- στολίδι της συλλογής των ανασφαλειών μου» εξομολογείται.
Η ανάγκη να αποδείξει την αξία της μεταφέρθηκε στις σχολικές επιδόσεις, ενώ παράλληλα άρχισε να αναπτύσσει δυσλειτουργικές διατροφικές συμπεριφορές και μια όλο και πιο σκληρή στάση απέναντι στο σώμα της. Η αίσθηση ότι ήταν «διαφορετική» ή «λιγότερη» δεν προερχόταν μόνο από τη σωματική ενόχληση. Ενισχυόταν από την ιδέα ότι ένα συμμετρικό σώμα είναι προϋπόθεση αποδοχής, ομορφιάς και αυτοπεποίθησης.
Η γιόγκα ως διέξοδος από τον πόνο και το άγχος
Η αλλαγή στην εστίασή της ήρθε όταν μια ψυχοθεραπεύτρια της πρότεινε να αναζητήσει πρακτικές διαχείρισης του στρες. Ανάμεσά τους ήταν και η γιόγκα. Από το πρώτο μάθημα, η εμπειρία ήταν διαφορετική από τις κλασικές ασκήσεις φυσικοθεραπείας που είχε συνηθίσει. Οι αργές, ρυθμικές κινήσεις, οι αναπνοές και η συγκέντρωση στο σώμα τη βοηθούσαν να ηρεμεί, ενώ παράλληλα προσέφεραν διάταση και ενδυνάμωση χωρίς την αίσθηση καταναγκασμού. «Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά» λέει.
Με τα χρόνια, η γιόγκα την ακολούθησε στο πανεπιστήμιο, στην επαγγελματική της πορεία ως δημοσιογράφος και στις πιο απαιτητικές περιόδους της ζωής της. Ακόμη και όταν ταξίδευε για ρεπορτάζ, ένα στρώμα ή το χαλί ενός ξενοδοχείου αρκούσαν για να συνεχίσει την καθημερινή της εξάσκηση. Έτσι, η γιόγκα δεν ήταν απλώς μια υποχρέωση για να αποφύγει τον πόνο, αλλά μια πρακτική που απολάμβανε, μια «σωτηρία» για την δυσκαμψία, την ένταση, τον πόνο και την εικόνα που είχε για το σώμα της.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Από την ντροπή στην αποδοχή
Το 2025, έπειτα από μια περίοδο επαγγελματικής εξουθένωσης, αποφάσισε να κάνει ένα διάλειμμα από τη δημοσιογραφία και να εκπαιδευτεί ως δασκάλα γιόγκα. Κατά την εκπαίδευσή της, έμαθε επίσης να αποδέχεται ότι δεν είναι όλες οι στάσεις κατάλληλες για κάθε σώμα. Η προσαρμογή δεν αποτελεί αποτυχία, αλλά βασική αρχή μιας ασφαλούς και ουσιαστικής πρακτικής. «Η εκπαίδευση με βοήθησε να δω τη σκολίωση με άλλο μάτι. Ήταν το κίνητρό μου. Ο λόγος μου να ανέβω στο στρώμα» συμπληρώνει.
Πλέον η Natasha εργάζεται ως πιστοποιημένη instructor σε στούντιο hot yoga. Η γυναίκα που κάποτε προσπαθούσε να κρύψει τη μέση και τους γοφούς της φωτογραφίζεται πλέον με αθλητικά ρούχα σε διάφορες στάσεις και χρησιμοποιεί τις εικόνες αυτές στην επαγγελματική της ιστοσελίδα. «Δεν είναι ακριβώς μόντελινγκ με μπικίνι. Αλλά για μένα είναι αρκετά κοντά» καταλήγει.
Διαβάστε επίσης
5 ασκήσεις γιόγκα για επίπεδη κοιλιά και καύση του λίπους
Η ήρεμη πρακτική που ανακουφίζει το στρες μετά από τη διάγνωση καρκίνου
