Μια κατηγορία φαρμάκων που χρησιμοποιείται ήδη για τη θεραπεία της ημικρανίας μπορεί επίσης να βοηθήσει άτομα με ίλιγγο, μια πάθηση που προκαλεί επαναλαμβανόμενα επεισόδια ζάλης. Νέα έρευνα υποδηλώνει ότι οι γκεπάντες (gepants), που διατίθενται ως δισκία για από του στόματος λήψη ή ρινικά σπρέι, ενδέχεται να προσφέρουν μια αποτελεσματική και καλά ανεκτή επιλογή για ασθενείς των οποίων τα κύρια συμπτώματα αφορούν στην ισορροπία και όχι μόνο στον πονοκέφαλο. Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο Otolaryngology – Head and Neck Surgery, ενισχύουν το ενδιαφέρον για θεραπείες που στοχεύουν στο πεπτίδιο που σχετίζεται με το γονίδιο της καλσιτονίνης (CGRP), ένα μόριο που συνδέεται στενά με τις κρίσεις ημικρανίας.
Ο ίλιγγος συχνά δεν διαγιγνώσκεται και δεν αντιμετωπίζεται επαρκώς. Τα άτομα που υποφέρουν ενδέχεται να βιώνουν ξαφνική ζάλη, αίσθηση περιστροφής, απώλεια ισορροπίας, ναυτία και ευαισθησία στην κίνηση, συμπτώματα που επηρεάζουν την εργασία, την οδήγηση, τις κοινωνικές δραστηριότητες και, γενικότερα, τις καθημερινές συνήθειες.
Αν και πολλά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την τυπική ημικρανία συνταγογραφούνται και για τον ίλιγγο, οι επιλογές για την ανακούφιση ενός οξέος επεισοδίου παραμένουν περιορισμένες. Οι τριπτάνες, μία από τις πιο ευρέως χρησιμοποιούμενες κατηγορίες φαρμάκων για την ανακούφιση της ημικρανίας, δεν έχουν δείξει σαφή αποτελεσματικότητα κατά του ιλίγγου σε κλινικές δοκιμές.
Πώς δρουν οι γκεπάντες
Τα φάρμακα της κατηγορίας «gepants» (γκεπάντες) ενδέχεται να προσφέρουν μια διαφορετική προσέγγιση. Δρουν αναστέλλοντας το CGRP, το οποίο διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη βιολογία της ημικρανίας. Έχει, επίσης, εντοπιστεί σε τμήματα του κεντρικού και περιφερικού αιθουσαίου συστήματος, δηλαδή του δικτύου δομών που εμπλέκονται στην ισορροπία. Αυτό παρέχει μια πιθανή βιολογική εξήγηση για το λόγο που τα συγκεκριμένα φάρμακα ενδέχεται να μειώνουν τον ίλιγγο και τη ζάλη, καθώς και τον πονοκέφαλο. Ένα σημαντικό πλεονέκτημα των gepants είναι ότι μπορούν να λαμβάνονται από το στόμα ή ως ρινικό σπρέι, καθιστώντας τα μια πιο βολική επιλογή για ασθενείς που αποφεύγουν τις ενέσεις.
Στη μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν τη χρήση διαφόρων gepants σε ασθενείς με ίλιγγο. Το φάρμακο που χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ήταν η ριμεγκεπάντη, που λήφθηκε από το 88,2% των ασθενών, ακολουθούμενο από το ουμπρογεπάντ, την ατογκεπάντη και τη ζαβεγκεπάντη. Ορισμένοι ασθενείς χρησιμοποίησαν τα γεπάντ για να σταματήσουν οξείες κρίσεις, ενώ άλλοι τα χρησιμοποίησαν ως καθημερινή προληπτική αγωγή. Αρκετοί ασθενείς τα χρησιμοποίησαν και για τους δύο σκοπούς.
Το μεγαλύτερο όφελος αναφέρθηκε στους ασθενείς που χρησιμοποίησαν τα γεπάντα τόσο προληπτικά, όσο και κατά τη διάρκεια των κρίσεων – όλοι οι ασθενείς αυτής της ομάδας ανέφεραν βελτίωση. Μεταξύ όσων χρησιμοποίησαν τα γεπάντα μόνο ως θεραπεία διακοπής της κρίσης, το 71,4% ανέφερε όφελος. Οι περισσότεροι δήλωσαν ότι η ανακούφιση ξεκίνησε εντός μερικών ωρών και διήρκεσε για περίπου 24 ώρες. Η θεραπεία φάνηκε, επίσης, να είναι καλά ανεκτή – περισσότερο από τα 3/4 των ασθενών δεν ανέφερε παρενέργειες.
Ο Jeffrey D. Sharon, MD, του Τμήματος Ωτορινολαρυγγολογίας – Χειρουργικής Κεφαλής και Τραχήλου του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, δήλωσε ότι τα αποτελέσματα υποστηρίζουν την άποψη ότι η CGRP διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον ίλιγγο. Οι ερευνητές τονίζουν ότι απαιτούνται ευρύτερες μελέτες για την επιβεβαίωση των ευρημάτων, ωστόσο, τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι οι γκεπάντες θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια πολύτιμη θεραπευτική επιλογή για άτομα με ίλιγγο, ιδίως για όσους αναζητούν ανακούφιση από συμπτώματα ζάλης, που παραδοσιακά ήταν δύσκολο να αντιμετωπιστούν.
Διαβάστε επίσης
Ίλιγγος: Πέντε προβλήματα υγείας που τον προκαλούν – Πώς αντιμετωπίζονται
Σας έπιασε μια ζάλη; Τι μπορεί να φταίει – Οι συνήθεις ύποπτοι
Βιταμίνη D και ασβέστιο: Πολύτιμα και για την πρόληψη του ιλίγγου
