Ο Connor βρισκόταν στην καλύτερη φάση της ζωής του: Δούλευε στη μουσική βιομηχανία και στον τουρισμό και διατηρούσε έναν τρόπο ζωής που περιστρεφόταν γύρω από την πειθαρχία, την υγεία και τη σωματική δραστηριότητα. Τρέξιμο, πυγμαχία, γιόγκα, γυμναστήριο – η καθημερινότητά του ήταν γεμάτη ενέργεια. Τίποτα δεν προμήνυε ότι μια απόφαση που θα έπαιρνε για να αντιμετωπίσει την αραίωση των μαλλιών του θα ανέτρεπε αυτή τη σταθερότητα.
Η απόφαση για τη φιναστερίδη
Για δεκαετίες, η ανδρική τριχόπτωση θεωρούνταν σχεδόν αναπόφευκτη. Σήμερα, όμως, η αραίωση αντιμετωπίζεται ως κάτι που μπορεί να καθυστερήσει, να ελεγχθεί, ακόμη και να αναστραφεί. Σε αυτό το νέο τοπίο, η φιναστερίδη έχει βρεθεί στο επίκεντρο. Θεωρείται από πολλούς ειδικούς μία από τις πιο αποτελεσματικές θεραπείες για την ανδρογενετική αλωπεκία, ενώ μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να επιβραδύνει σημαντικά την απώλεια μαλλιών για χρόνια, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις συμβάλλει και στην ανάπτυξη νέων τριχών.
Για τον Conor, λοιπόν, η φιναστερίδη ήταν μια πρακτική λύση σ’ ένα αισθητικό ζήτημα. Πήρε το φάρμακο για 6 μήνες. Όπως περιγράφει, άρχισε να παρατηρεί παρενέργειες και διέκοψε τη θεραπεία. Όμως, αντί η κατάσταση να βελτιωθεί, ακολούθησε ραγδαία επιδείνωση, όπως λέει ο ίδιος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, τα προβλήματα που εμφανίστηκαν ήταν πολυεπίπεδα: Σωματικές αλλαγές, έντονη κόπωση, μυϊκοί πόνοι, διαταραχές του ουροποιητικού, αίσθημα αδυναμίας, ακόμη και ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός. Ακόμη πιο καταστροφικές, όμως, όπως λέει, ήταν οι γνωστικές και ψυχικές επιπτώσεις. Κρίσεις πανικού, νοητική «θολούρα», δυσκολία συγκέντρωσης, απώλεια βραχυπρόθεσμης μνήμης, καταθλιπτικά συμπτώματα, ευαισθησία στο φως και τον ήχο, αδυναμία διαχείρισης στρες.
Πέντε χρόνια μετά, πολλά από αυτά τα συμπτώματα παραμένουν, εξομολογείται. «Νιώθω φυλακισμένος μέσα στο ίδιο μου το σώμα».
Αναζητώντας απαντήσεις
Μέσα από προσωπική έρευνα, ο Connor ήρθε σε επαφή με άλλους άνδρες που ανέφεραν παρόμοια συμπτώματα, κάνοντας λόγο γι΄αυτό που είναι γνωστό ως σύνδρομο μετά-φιναστερίδης (Post-Finasteride Syndrome ή PFS), που παραμένει αντικείμενο επιστημονικής συζήτησης και έρευνας. Όπως υποστηρίζει, η προσπάθειά του να βρει ιατρική υποστήριξη ήταν απογοητευτική. Δεν πήρε σαφείς απαντήσεις, ούτε ουσιαστική καθοδήγηση, παρά το γεγονός ότι νιώθει πλέον εξουθενωμένος απ’ αυτό που του συμβαίνει.
Με αφορμή την προσωπική του εμπειρία, ο Connor ζητά περισσότερη έρευνα, καλύτερη κατανόηση των πιθανών βιολογικών επιπτώσεων του φαρμάκου και μεγαλύτερη προσοχή γύρω από την ενημέρωση των ασθενών. Η θέση του είναι σαφής: Αν γνώριζε εξαρχής τους πιθανούς κινδύνους, δεν θα είχε πάρει ποτέ το φάρμακο.
Μια συζήτηση που παραμένει ανοιχτή
Η φιναστερίδη παραμένει εγκεκριμένη θεραπεία για την τριχόπτωση και χρησιμοποιείται από εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Παράλληλα, όμως, μαρτυρίες όπως αυτή του Connor (μπορείτε να την διαβάσετε εδώ) τροφοδοτούν μια συνεχιζόμενη συζήτηση γύρω από τις σπάνιες, αλλά σοβαρές αναφορές επίμονων συμπτωμάτων μετά τη διακοπή της. Για τον ίδιο, το ζητούμενο δεν είναι μόνο η αναγνώριση όσων περιγράφει, αλλά η ελπίδα ότι η εμπειρία του μπορεί να λειτουργήσει ως προειδοποίηση και αφετηρία για περισσότερη έρευνα. Γιατί, όπως λέει, η δική του ιστορία ξεκίνησε από ένα χάπι για τα μαλλιά – και κατέληξε να αφορά σε ολόκληρη τη ζωή του.
Διαβάστε επίσης
Το πασίγνωστο φάρμακο που συνδέεται με σοβαρά ψυχικά νοσήματα – Το λαμβάνουν κυρίως οι άνδρες
