Η αποχή πριν από την παροχή δείγματος σπέρματος θεωρείται εδώ και χρόνια σχεδόν αυτονόητη σύσταση στην ανδρική γονιμότητα. Νέα μελέτη, ωστόσο, έρχεται να αμφισβητήσει αυτή την πρακτική, δείχνοντας ότι όσο περισσότερο παραμένει «αποθηκευμένο» το σπέρμα πριν από την εκσπερμάτιση, τόσο περισ8σότερο υποβαθμίζεται η ποιότητά του.
Όπως εξηγούν η Rebecca Dean, η Irem Sepil και ο Krish Sanghvi από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στο The Conversation, διαπίστωσαν ότι η σεξουαλική αποχή μπορεί πράγματι να αυξάνει τον αριθμό των σπερματοζωαρίων, δεν βελτιώνει όμως απαραίτητα τη γονιμότητα. Αντίθετα, φαίνεται ότι το αποθηκευμένο σπέρμα «γερνά», με αποτέλεσμα να μειώνεται η κινητικότητα και η βιωσιμότητά του, ενώ αυξάνεται η βλάβη στο DNA του.
Τι έδειξαν τα δεδομένα
Για τις ανάγκες της έρευνας, οι επιστήμονες ανέλυσαν στοιχεία από 115 δημοσιευμένες μελέτες στις οποίες συμμετείχαν σχεδόν 55.000 άνδρες. Όταν η εκσπερμάτιση καθυστερεί για μεγαλύτερα διαστήματα, η ποιότητα του σπέρματος επιδεινώνεται σημαντικά.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, πίσω από αυτή την αλλοίωση βρίσκονται δύο βασικοί μηχανισμοί. Ο πρώτος είναι το οξειδωτικό στρες, μια μορφή βιολογικής φθοράς που μπορεί να βλάψει τα σπερματοζωάρια. Ο δεύτερος είναι η ενεργειακή εξάντληση. Τα σπερματοζωάρια είναι ιδιαίτερα δραστήρια κύτταρα και διαθέτουν περιορισμένη δυνατότητα ανανέωσης των ενεργειακών τους αποθεμάτων. Όταν παραμένουν αποθηκευμένα για μεγάλο χρονικό διάστημα, χάνουν σταδιακά τη λειτουργικότητά τους.
Τι σημαίνει για τη γονιμότητα
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει αποχή δύο έως επτά ημερών πριν από την παροχή δείγματος σπέρματος για ανάλυση ή για θεραπείες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Ωστόσο, τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι μικρότερες περίοδοι αποχής ίσως είναι τελικά πιο ωφέλιμες για την ποιότητα του δείγματος.
Η διαπίστωση αυτή συμβαδίζει με πρόσφατα δεδομένα που δείχνουν ότι η εκσπερμάτιση μέσα σε 48 ώρες πριν από τη λήψη μπορεί να βελτιώνει τα αποτελέσματα της εξωσωματικής γονιμοποίησης σε σχέση με μεγαλύτερα διαστήματα αποχής.
Δεν αφορά μόνο τον άνθρωπο
Για να διαπιστώσουν αν η αλλοίωση του σπέρματος κατά την διατήρηση συνιστά ένα ευρύτερο βιολογικό φαινόμενο, οι επιστήμονες ανέλυσαν δεδομένα από 56 μελέτες σε 30 διαφορετικά είδη ζώων, από θηλαστικά και πτηνά έως ερπετά και μέλισσες.
Το μοτίβο ήταν παρόμοιο: όσο περισσότερο «αποθηκευόταν» το σπέρμα, τόσο χειρότερη ήταν η ποιότητά του. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν η γονιμοποίηση γινόταν με σπέρμα που είχε παραμείνει «φυλαγμένο» για μεγαλύτερο διάστημα, τα έμβρυα είχαν μικρότερες πιθανότητες επιβίωσης.
Συμπέρασμα
Το σπέρμα, όπως και τα ωάρια, δεν παραμένει αναλλοίωτο μετά την παραγωγή του. Έχει, ουσιαστικά, μια περιορισμένη «διάρκεια ζωής» και η παρατεταμένη αποθήκευσή του πριν από τη γονιμοποίηση μπορεί να το υποβαθμίσει. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την ανδρική γονιμότητα και για τις θεραπείες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, καθώς υποδεικνύει ότι η χρήση πιο «φρέσκου» σπέρματος ενδέχεται να αποτελεί μια απλή αλλά ουσιαστική παρέμβαση για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων.
Διαβάστε επίσης
Σπέρμα: Ποια είναι η… τύχη του όταν δεν γίνεται εκσπερμάτιση για μεγάλο διάστημα
Πόσες εκσπερματίσεις προφυλάσσουν από τον καρκίνο του προστάτη – Οι έρευνες απαντούν
Εκσπερμάτιση: Ο μαγικός αριθμός που μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη
