Πόσες φορές έχετε ακούσει για ζευγάρια που δεν παίρνουν διαζύγιο για το καλό των παιδιών; Για όσους επιλέξουν τελικά αυτή την οδό, όμως, αξίζει να τεθεί ένα ουσιαστικό ερώτημα: ποιο είναι πραγματικά το «καλό» που προσφέρουν στα παιδιά τους;
Πίσω από αυτή την πρόθεση, κρύβονται γονείς που θέλουν να διατηρήσουν τη σταθερότητα, να αποφύγουν τον πόνο του χωρισμού, να προσφέρουν ένα «ολοκληρωμένο» οικογενειακό περιβάλλον. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Τα παιδιά δεν επηρεάζονται μόνο από τη δομή της οικογένειας, αλλά κυρίως από την ποιότητα των σχέσεων μέσα σε αυτή. Εκεί διαμορφώνονται σιωπηλά οι πεποιθήσεις του για την αγάπη, τη σύνδεση και τη συντροφικότητα. Δεν παρακολουθούν μόνο όσα λέγονται, αλλά και όσα πράττονται.
Αυτός είναι και ο πυρήνας του σκεπτικού δύο ειδικών στη θεραπεία οικογενειών και ζευγαριών, των Δρ. Assael Romanelli, Ph.D., LCSW και Galit Romanelli, που με άρθρο τους στο Psychology Today, εξηγούν γιατί θέτουν ένα απλό ερώτημα στα ζευγάρια που κάθονται στον καναπέ των γραφείων τους και αναλογίζονται τη συνέχεια της σχέσης τους.
Η απλή ερώτηση που κρίνει τη συνέχεια της σχέσης
«Όταν τα ζευγάρια δεν είναι σίγουρα για το πώς να αξιολογήσουν τη σχέση τους, τα καλούμε να θέσουν στον εαυτό τους μια απλή αλλά ισχυρή ερώτηση: “Θα θέλατε το παιδί σας να έχει στο μέλλον μια σχέση σαν τη δική σας;”» γράφουν οι ειδικοί. Όπως διευκρινίζουν, αυτή η ερώτηση βοηθά τα ζευγάρια να ξεπεράσουν την καθημερινή τριβή και να θυμηθούν τι πραγματικά διακυβεύεται.
Για τους περισσότερους ανθρώπους, η απάντηση εμπίπτει σε μία από τις τρεις κατηγορίες.
Η θετική: «Ναι, το εύχομαι»
Εάν μπορείτε να απαντήσετε καταφατικά, τότε θεωρήστε από τους τυχερούς, σύμφωνα με τους δύο ειδικούς. «Σημαίνει ότι νιώθετε περήφανοι για αυτό που αποτελείτε πρότυπο. Συνεχίστε να κάνετε αυτό που κάνετε. Αφήστε τα παιδιά σας να δουν τη σχέση στην πράξη. Αφήστε τα να γίνουν μάρτυρες των συζητήσεων, της προσπάθειας, της επιδιόρθωσης μετά από μια σύγκρουση, του χιούμορ και της φροντίδας που δείχνετε ο ένας στον άλλον. Όταν τα παιδιά βλέπουν μια σχέση που λειτουργεί, αποκτούν ένα ισχυρό εσωτερικό μοντέλο για το πώς μπορεί να μοιάζει και να αισθάνεται μια σχέση» εξηγούν.
Η αρνητική: «Αποκλείεται!»
Αν η απάντηση είναι ένα ξεκάθαρο όχι, τότε ίσως είναι καιρός να αλλάξουν τα πράγματα το συντομότερο δυνατό. «Όχι όταν τα παιδιά φύγουν από το σπίτι. Όχι όταν η ζωή γίνει λιγότερο απαιτητική» τονίζουν.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο χωρισμός είναι πάντα η λύση. Σημαίνει όμως ότι η παραμονή σε μια σχέση χωρίς φροντίδα, χωρίς προσπάθεια και χωρίς εξέλιξη, δεν είναι ουδέτερη επιλογή. Έχει αντίκτυπο – και μάλιστα ισχυρό. «Δείχνει στα παιδιά σας κάτι ουσιαστικό: Οι σχέσεις δεν είναι σταθερές. Μπορούν να εξελιχθούν. Μπορούν να ξαναχτιστούν. Τα ζευγάρια μπορούν, με πολλούς τρόπους, να “ξαναπαντρευτούν” τον ίδιο σύντροφο μεταμορφώνοντας τη σχέση που ήδη έχουν. Όταν τα παιδιά βλέπουν τους γονείς τους να κάνουν ενεργά αυτή τη δουλειά, εσωτερικεύουν ότι οι σχέσεις είναι δυναμικές και ικανές να εξελιχθούν μαζί τους» αναφέρουν.
«Δεν είμαι σίγουρος/η… εξαρτάται»
Για πολλά ζευγάρια η απάντηση είναι πιο σύνθετη. Σε αυτό το σημείο, σύμφωνα με τους θεραπευτές, αξίζει να κάνετε μια ειλικρινή συζήτηση. «Αναρωτηθείτε ποια στοιχεία της σχέσης θα θέλατε με χαρά να μιμηθούν τα παιδιά σας και ποια θα ελπίζατε να αποφύγουν. Η δεύτερη λίστα δείχνει ακριβώς πού πρέπει να κατευθύνετε την ενέργειά σας» υπογραμμίζουν.
Όπως εξηγούν, υπάρχουν ορισμένοι που έχουν ως κίνητρο τα παιδιά, για να βελτιώσουν τη σχέση τους: «Τόσο το εσωτερικό κίνητρο, όσο και των παιδιών, λειτουργούν εξίσου. Το κλειδί είναι να βρείτε οτιδήποτε δημιουργεί αρκετή ώθηση για να ξεκινήσει ο καθένας από εσάς».
Θα κληρονομήσουν τα παιδιά μου έναν γάμο για τον οποίο είμαι περήφανος/η;
Η ερώτηση δεν αναδεικνύει μόνο τα προβλήματα στις σχέσεις. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ζητά από τα ζευγάρια να επιλέξουν συνειδητά. Να διαμορφώσουν ενεργά τον σχεσιακό κόσμο μέσα στον οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά τους. «Αυτό ονομάζουμε “σχεσιακή ακεραιότητα”: την ευθυγράμμιση ανάμεσα στη σχέση που ζείτε και σε εκείνη που πραγματικά θέλετε να μεταδώσετε. Άλλωστε, ο στόχος μιας σχέσης δεν είναι απλώς να την αντέχεις. Ο στόχος είναι να νιώθετε ελεύθεροι μαζί».
Όταν οι σύντροφοι νιώθουν σεβασμό, σύνδεση και ζωντάνια μέσα στη σχέση, τότε αυτή γίνεται πηγή δύναμης και όχι εξάντλησης. Και τότε αναδύεται κάτι ακόμη: γίνεται η κληρονομιά, ο «πλούτος» σχέσεων που αφήνετε πίσω, σημειώνουν.
Γι’ αυτό, συνιστούν να επιστρέφετε σε αυτή την ερώτηση ξανά και ξανά: «Ρωτήστε το μία φορά τον χρόνο. Μία φορά τον μήνα. Όποτε νιώθετε ότι κάτι δεν πάει καλά. Ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξετε πορεία. Και η βελτίωση της σχέσης σας είναι ένα από τα πιο ουσιαστικά δώρα που μπορείτε να προσφέρετε στα παιδιά σας» καταλήγουν.
Διαβάστε επίσης
Διαζύγιο: Οκτώ πράγματα που θα βοηθήσουν τα παιδιά να το ξεπεράσουν
Διαζύγιο πριν το παιδί γίνει έξι ετών: Γιατί είναι καλύτερα οι γονείς να το καθυστερήσουν
Διαζύγιο: Πόσο πιθανή είναι η επανασύνδεση – Ποιοι ξανασμίγουν
