Είναι βράδυ. Το σπίτι είναι ήσυχο, αλλά η ατμόσφαιρα βαριά. Δεν έχει προηγηθεί καβγάς, δεν ειπώθηκαν σκληρά λόγια. Κι όμως, κάτι στέκεται ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Μία σιωπή γεμάτη «θυμάμαι», «κρατάω», «δεν ξεχνάω». Αυτή είναι η δυσαρέσκεια, το συναίσθημα που δεν «φωνάζει», αλλά απομακρύνει.
Σύμφωνα με τη θεραπεύτρια ζευγαριών και πιστοποιημένη σεξοθεραπεύτρια Diane Gleim, η δυσαρέσκεια και η πικρία είναι ίσως το λιγότερο ελκυστικό συναίσθημα μέσα σε μία σχέση. Όχι επειδή είναι έντονο, αλλά επειδή είναι επίμονο. Δεν εκτονώνεται εύκολα, δεν περνάει με μία «συγγνώμη» και, κυρίως, δεν εκφράζεται πάντα ανοιχτά.
Όταν τα «μικρά» γίνονται βάρος
Η δυσαρέσκεια σπάνια «γεννιέται» από ένα μεγάλο γεγονός. Αντίθετα, «χτίζεται» σιγά-σιγά από καθημερινές απογοητεύσεις: υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν, συναισθηματικές ανάγκες που αγνοήθηκαν, στιγμές όπου κάποιος ένιωσε μόνος. ενώ ήταν «μαζί». Κάθε τέτοια εμπειρία προστίθεται σε ένα εσωτερικό αρχείο, μέχρι που το βάρος γίνεται αισθητό.
Όπως ανέφερε η Diane Gleim σε άρθρο της στο Psychology Today, όταν αυτά τα συναισθήματα δεν εκφράζονται, μετατρέπονται σε μια εσωτερική αφήγηση αδικίας: «δίνω περισσότερα», «δεν με βλέπει», «δεν με καταλαβαίνει». Και αυτή η αφήγηση επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο το άτομο σχετίζεται – όχι μόνο συναισθηματικά, αλλά και σωματικά.
Γιατί η δυσαρέσκεια «σκοτώνει» την επιθυμία
Η οικειότητα, συναισθηματική και σεξουαλική, χρειάζεται ασφάλεια, σύνδεση και αίσθηση ισότητας. Η δυσαρέσκεια κάνει ακριβώς το αντίθετο: δημιουργεί απόσταση, καχυποψία και συναισθηματικό «πάγωμα». Όταν κάποιος νιώθει αδικημένος ή παραμελημένος, είναι δύσκολο να αφεθεί, να εμπιστευτεί ή να επιθυμήσει.
Η δυσαρέσκεια συχνά λειτουργεί σαν αόρατο φρένο: ακόμη κι αν το ζευγάρι προσπαθεί να πλησιάσει ξανά, κάτι τραβάει πίσω. Δεν πρόκειται για έλλειψη έλξης, αλλά για ανεπίλυτα συναισθήματα που ζητούν χώρο.
Μπορεί να ξεπεραστεί;
Η δυσαρέσκεια δεν σημαίνει το τέλος μιας σχέσης, αλλά χρειάζεται ειλικρίνεια και θάρρος. Το πρώτο βήμα είναι η αναγνώρισή της, όχι ως κατηγορία προς τον άλλον, αλλά ως σήμα ότι κάτι χρειάζεται προσοχή. Η ανοιχτή επικοινωνία, η ανάληψη ευθύνης και η πραγματική ακρόαση μπορούν να λειτουργήσουν θεραπευτικά.
Η Diane Gleim τονίζει ότι τα ζευγάρια που καταφέρνουν να μιλήσουν για όσα τους πονάνε, πριν αυτά γίνουν πικρία, έχουν περισσότερες πιθανότητες να ξαναβρούν τη σύνδεση και την οικειότητα που έχασαν στην πορεία.
Διαβάστε επίσης
Κάνετε σεξ για να μην τσακωθείτε; Ξανασκεφτείτε το
Ο 1 στους 5 εφαρμόζει την «αναρχία στις σχέσεις» – Η τάση που κερδίζει έδαφος το 2026
