homescreen

Σκυλιά: Τα μικρόσωμα δεν χρειάζονται βόλτα – Και άλλοι 6 μύθοι

Σκυλιά: Τα μικρόσωμα δεν χρειάζονται βόλτα – Και άλλοι 6 μύθοι


Ιουλία Τούντα

Είναι πράγματι πιο επιθετικές κάποιες φυλές σκύλων; Τα μικρόσωμα σκυλιά βολεύονται και χωρίς βόλτα, ενώ τα γέρικα δεν μαθαίνουν καινούργια πράγματα... Καιρός να εξετάσουμε πόσο ευσταθούν μερικές διαδεδομένες απόψεις για τους σκύλους

Οι περισσότεροι κηδεμόνες σκύλων έχουν την εντύπωση ότι όταν «ανακαλύψουν» ότι το τετράποδο μέλος της οικογένειάς τους έχει κάνει μια «κακή» πράξη, και το επιπλήξουν, εκείνο έχει ενοχές. Η αλήθεια είναι, ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Όπως δεν είναι σωστές και διάφορες φήμες που «συνοδεύουν» αυτό το υπέροχο πλάσμα.

Ο πιστοποιημένος επαγγελματίας εκπαιδευτής – ειδικός συμπεριφοράς σκύλων, Νίκος Καμπουράκης, μας απαριθμεί επτά μύθους για τον σκύλο.

1) Κάποιες φυλές είναι επιθετικές

Κανένας σκύλος δεν γεννιέται επιθετικός. Κάθε σκύλος έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, και ο παράγοντας γενετική προδιάθεση είναι κάτι που υφίσταται.

Όλοι οι σκύλοι, όμως, ανεξαρτήτως φυλής, μπορεί να εκδηλώσουν επιθετικές συμπεριφορές, και είναι άδικο να στοχοποιούμε και να συνδέουμε μερικές μόνο «ράτσες» με την επιθετικότητα.

Η επιθετικότητα είναι ένα χαρακτηριστικό που κρύβουν όλοι οι σκύλοι εν δυνάμει μέσα τους, και το αν αυτή θα εκδηλωθεί, σχετίζεται με την ανατροφή, την κοινωνικοποίηση, τις εμπειρίες που είχε ένας σκύλος, αλλά και με το περιβάλλον, τον ιδιοκτήτη, το στρες, την εκπαίδευση και την ικανοποίηση των ενστίκτων, που κάθε σκύλος έχει με σωστό τρόπο.

2) Οι μικρόσωμοι σκύλοι δεν θέλουν βόλτα

Ας μην ξεχνάμε την καταγωγή και τη φύση των σκύλων, ως είδος.

Όλοι οι σκύλοι έχουν ανάγκη από βόλτα, καθώς όλοι έχουν τις ίδιες ανάγκες: να επεξεργαστούν και να εξερευνήσουν το περιβάλλον τους, να τρέξουν, να παίξουν, να μυρίσουν και να γνωρίσουν νέα περιβάλλοντα, ζώα και ανθρώπους.

Φυσικά, υπάρχουν σκύλοι με τεράστια αποθέματα ενέργειας, οπότε απαιτείται μεγάλος χρόνος για την εκτόνωση τους, και σκύλοι που τους αρκεί ένας καλός περίπατος στη γειτονιά.

Κανένας σκύλος, όμως, όσο μικρόσωμος και αν είναι, δεν μπορεί να αρκεστεί στα χάδια και στο παιχνίδι στο σπίτι ή στην αυλή, και να είναι πλήρης και ισορροπημένος χωρίς να αναπτυχθούν συμπεριφορικά προβλήματα.

2) Οι μεγαλόσωμοι σκύλοι δεν μπορούν να ζήσουν σε διαμέρισμα

Μία ατάκα που, ίσως, οι ιδιοκτήτες μεγαλόσωμων φυλών ακούν συχνά από τους έκπληκτους περαστικούς στη βόλτα με τον τετράποδο φίλο τους.

Φυσικά και ένας μεγαλόσωμος σκύλος μπορεί να ζήσει σε διαμέρισμα. Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, είναι πολύ πιο ευτυχισμένος από ό,τι αν ζούσε σε ένα μεγάλο κήπο, ή αυλή.

Σαφώς και αν υπάρχει η δυνατότητα της αυλής, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο ευχάριστα για τον σκύλο.

Αλλά ας μην ξεχνάμε, πως ακόμη και οι πιο ανεξάρτητοι σκύλοι είναι ανθρωποκεντρικά πλάσματα, που αναζητούν τη συντροφικότητα και την ηρεμία του σπιτιού, ενώ, ταυτόχρονα, απολαμβάνουν τις μεγάλες βόλτες και τις εξορμήσεις στη φύση με τον κηδεμόνα τους.

Με την προϋπόθεση λοιπόν, της βόλτας, οι σκύλοι είναι, το λιγότερο, πανευτυχείς με τη ζωή τους στο διαμέρισμα.

4) Ένας γέρικος σκύλος δεν μπορεί να εκπαιδευτεί

Οι σκύλοι μπορούν να μάθουν, και οι συμπεριφορές τους να μεταβληθούν, σε κάθε ηλικία.

Επίσης, είναι γνωστό πως μαθαίνουν γρήγορα! Σίγουρα, όμως, δεν μπορούμε να περιμένουμε από έναν πιο μεγάλο ηλικιακά σκυλάκο να «μάθει» τόσο γρήγορα, όσο θα «μάθαινε» ένα κουτάβι.

Γι’ αυτό, το κλειδί είναι η σταθερότητα, η υπομονή και η θετική προσέγγιση.

Σιγουρευτείτε πως η εκπαίδευση γίνεται ευχάριστα, συστηματικά και με επιβραβεύσεις.

5) Οι σκύλοι αισθάνονται ενοχή για κάτι που έκαναν

«Γύρισα σπίτι, είδα φαγωμένο τον καναπέ, φώναξα στον σκύλο μου, και εκείνος πήρε ένα ένοχο βλέμμα γιατί κατάλαβε τη ζημιά που έκανε».

Πόσες φορές έχω ακούσει αυτή την έκφραση από ιδιοκτήτες σκύλων…

Στην πραγματικότητα δεν χρειάστηκε, καν, ο ιδιοκτήτης να φωνάξει στον σκύλο του. Ήταν αρκετό ένα απλό βλέμμα.

Οι σκύλοι είναι «μανούλες» στο να διαβάζουν τη «γλώσσα του σώματος» μας. Αυτό σημαίνει πως με την παραμικρή αλλαγή στην στάση – φωνή – έκφραση προσώπου, ή κίνηση μας, ο σκύλος έχει ήδη αναγνωρίσει με τι διάθεση τον προσεγγίζουμε.

Έτσι, λοιπόν, ο σκύλος δεν έχει «καταλάβει πως έκανε κάτι κακό», αλλά έχει φοβηθεί λόγω αλλαγής της στάσης μας απέναντί του και, είτε προσπαθεί με χαρές να μας ξαναφτιάξει τη διάθεση, είτε κρύβεται γιατί μας φοβήθηκε, ή μας αντεπιτίθεται, όντας σε «άμυνα».

Ο καναπές, σε κάθε περίπτωση, είναι ήδη φαγωμένος…

6) Πρέπει να «επιβληθείς» στον σκύλο σου για να «μάθει»

Τα παλαιότερα χρόνια υπήρχε η άποψη πως, για να μάθει ο σκύλος να «ακούει», έπρεπε να του επιβληθώ και να του δείξω ποιος είναι το αφεντικό.

Είναι, πλέον, επιστημονικά αποδεδειγμένο πως οι σκύλοι ανταποκρίνονται καλύτερα σε θετικές εκπαιδευτικές προσεγγίσεις, και σε έναν σταθερό και ξεκάθαρο κηδεμόνα, καθώς τα αποτελέσματα είναι καλύτερα και πιο σταθερά. Παράλληλα, η σχέση με τον σκύλο μας βελτιώνεται και χαρακτηρίζεται από εμπιστοσύνη, και όχι φόβο.

Αντιθέτως, απαρχαιωμένες μέθοδοι βίας, εξαναγκασμού της συμπεριφοράς και επιβολής, δεν επιφέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Βασίζονται στο φόβο και δυσχεραίνουν την σχέση μεταξύ σκύλου και κηδεμόνα, ενώ έχει παρατηρηθεί πως αυξάνονται οι τριβές και οι επιθετικές τάσεις από τον σκύλο προς τον κηδεμόνα.

7) O σκύλος που κουνάει την ουρά του, χαίρεται

Όταν ο σκύλος μας κουνά την ουρά του, προσπαθεί να μας δείξει σημάδια της διάθεσής του τη δεδομένη στιγμή. Με άλλα λόγια, επικοινωνεί.

Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει αυτομάτως ότι χαίρεται.

Αν παρατηρήσετε σκύλους σε αυλές που όταν περνάτε σας γαβγίζουν, θα δείτε πως η ουρά τους, τις περισσότερες φορές, κουνιέται.

Τι μας δείχνει, λοιπόν, το κούνημα της ουράς;

Θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και τη συνολικότερη κινησιολογία του ζώου.

Μπορεί να δηλώνει χαρά, αλλά αν, για παράδειγμα, ο σκύλος στέκεται ακίνητος, κουνώντας την ουρά και κοιτώντας αλλού, είναι πιθανό να αισθάνεται άβολα, και να μην επιδιώκει την επαφή μαζί μας.

Η κουνιστή ουρά, σε συνδυασμό και με άλλες ενδείξεις, μπορεί, επίσης, να δηλώνει υποτακτική συμπεριφορά, νευρικότητα, αίσθημα απειλής, επιθετικότητα, άγχος, κ.ά.

Ο πιστοποιημένος επαγγελματίας εκπαιδευτής – ειδικός συμπεριφοράς σκύλων, κ. Νίκος Καμπουράκης

Ο κ. Νίκος Καμπουράκης είναι πιστοποιημένος επαγγελματίας εκπαιδευτής – ειδικός συμπεριφοράς σκύλων και ζει στην Αθήνα. Είναι μέλος της Association of Professional Dog Trainers (A.P.D.T.) και του Κυνολογικού Ομίλου Ελλάδος (Κ.Ο.Ε.). Αναλαμβάνει κάθε φυλή σκύλων, αντιμετωπίζοντας με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ό,τι πρόβλημα παρουσιάζουν. Σε ακαδημαϊκό επίπεδο οι σπουδές του αφορούν την Κοινωνική Πολιτική στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Διαβάστε επίσης



Απόρρητο Απόρρητο