Για τον 18χρονο Devin, ένα ατύχημα ήταν στο γήπεδο αρκετό για να ανατρέψει την καθημερινότητά του. Ο σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο, με ρήξη και των τεσσάρων βασικών συνδέσμων, τον οδήγησε σε μια πολύωρη και ιδιαίτερα απαιτητική χειρουργική επέμβαση, αλλά και σε μία μακρά περίοδο ανάρρωσης, γεμάτη πόνο, ακινησία και αβεβαιότητα. Οι μέρες στο νοσοκομείο περνούσαν αργά και η σωματική αποκατάσταση πήγαινε χέρι-χέρι με τη συναισθηματική δοκιμασία.
Μέσα σε αυτή τη δύσκολη συνθήκη, ο Devin βρήκε καταφύγιο σε κάτι απλό, σχεδόν παιδικό: τα LEGO. Τα πολύχρωμα τουβλάκια έγιναν τρόπος να κρατήσει τα χέρια του σε κίνηση, το μυαλό του απασχολημένο και, κυρίως, να νιώσει ότι δημιουργεί κάτι, τη στιγμή που το σώμα του δεν τον υπάκουε.
Αυτό που ξεκίνησε ως προσωπική διέξοδος, σύντομα μετατράπηκε σε ιδέα. Ο Devin παρατηρούσε γύρω του κι άλλους ασθενείς, παιδιά και εφήβους, να παλεύουν με τον ίδιο φόβο, την ίδια αίσθηση ακινησίας. Τότε σκέφτηκε ότι ίσως αυτό που τον βοηθούσε να αντέξει, θα μπορούσε να βοηθήσει και άλλους.
Έτσι «γεννήθηκε» ένα μικρό, αλλά βαθιά ανθρώπινο εγχείρημα: άρχισε να δημιουργεί ειδικά σετ LEGO, προσαρμοσμένα για ασθενείς που βρίσκονται σε φάση ανάρρωσης. Σε συνεργασία με τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Pass the Bricks, άρχισε να δημιουργεί μικρά, ειδικά σχεδιασμένα σετ LEGO, με 50 έως 100 τουβλάκια. Δεν επρόκειτο απλώς για παιχνίδια, αλλά για εργαλεία ψυχικής ενδυνάμωσης – κατασκευές που βοηθούν στη συγκέντρωση, στις μικρές κινήσεις των χεριών και κυρίως στη διάθεση.
Οι πρώτοι ασθενείς που έλαβαν τα σετ αντέδρασαν με ενθουσιασμό. Παιδιά που χαμογελούσαν ξανά μέσα στους θαλάμους, έφηβοι που ένιωθαν ότι «χτίζουν» κάτι δικό τους, ενήλικες που έβρισκαν λίγες στιγμές δημιουργικής απόσπασης από τον πόνο και την αγωνία.
Ο γιατρός που παρακολουθούσε την αποκατάσταση του Devin τόνισε ότι τέτοιες δραστηριότητες μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην ανάρρωση, καθώς δεν αφορούν μόνο τη σωματική αποκατάσταση, αλλά και την ψυχολογία του ασθενούς. Όπως εξηγεί, όταν ένας ασθενής νιώθει ότι έχει έλεγχο και σκοπό, η ανάρρωση γίνεται πιο ουσιαστική και λιγότερο επώδυνη.
Για τον ίδιο τον Devin, το project αυτό έγινε τρόπος να δώσει νόημα σε μια δύσκολη εμπειρία. «Δεν μπορούσα να αλλάξω αυτό που μου συνέβη», έχει πει, «αλλά μπορούσα να επιλέξω τι θα κάνω με αυτό». Σήμερα, έχει αναρρώσει πλήρως και έχει επιστρέψει στον αθλητισμό, ξεπερνώντας μάλιστα τις προηγούμενες επιδόσεις του.
Η ιστορία του 18χρονου Devin θυμίζει ότι η δύναμη δεν βρίσκεται πάντα σε μεγάλες πράξεις, αλλά σε μικρές, δημιουργικές αποφάσεις. Σε μια περίοδο που όλα έμοιαζαν ακίνητα, εκείνος επέλεξε να χτίσει – κυριολεκτικά και συμβολικά.
Και κάπως έτσι, μέσα σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου, τα LEGO έγιναν κάτι περισσότερο από παιχνίδι. Έγιναν γέφυρα ελπίδας, απόδειξη ότι ακόμη και ο πόνος μπορεί να μετατραπεί σε έμπνευση, κομμάτι-κομμάτι.
Διαβάστε επίσης
Έρχεται απαγόρευση των social media για παιδιά κάτω των 15 ετών στην Ελλάδα
Υπάρχει κάποιος που δεν έχει ΔΕΠΥ στη σημερινή φρενήρη εποχή; Μια ειδικός αναλύει
Μεγάλη αύξηση στις διαγνώσεις σχιζοφρένειας και ψυχικών διαταραχών σε νέους 14-20 ετών
