Η φροντίδα αγαπημένων προσώπων αποτελεί μια ξεχωριστή πρόκληση, ακόμα και για τους πιο καλά «προετοιμασμένους» ενήλικες. Όμως, τι αντίκτυπο έχει μια τέτοια κατάσταση, όταν ένα παιδί ή έφηβος επωμίζεται τον ρόλο του φροντιστή; Σε αυτό το ερώτημα απαντά νεότερη μελέτη στο Scientific Reports, η οποία αναδεικνύει πώς αυτή η ευθύνη επηρεάζει την ψυχολογία των νέων.

Συγκεκριμένα, ο καθηγητής Bing Niu και ο Δρ. Ziyan Wang από το Πανεπιστήμιο της Οσάκα πραγματοποίησαν 2 «κύματα» έρευνας: ένα κατά τη διάρκεια της πανδημίας (2021) και ένα μετά από αυτήν (2024). Συνολικά, συμμετείχαν 1.581 νέοι φροντιστές ηλικίας 15 έως 19 ετών σε όλη την Ιαπωνία (816 το 2021 και 765 το 2024), ώστε να διερευνηθεί πώς το βάρος της μέριμνας αποτυπώνεται στη συναισθηματική τους κατάσταση.

Τι έδειξε η μελέτη

Ως δείκτες μέτρησης της ψυχολογικής δυσφορίας και των υποκειμενικών αντιδράσεων (συναισθήματα και σκέψεις) απέναντι στη φροντίδα χρησιμοποιήθηκαν η κλίμακα Kessler 6-Item Psychological Distress Scale (K6) και το ερωτηματολόγιο Positive and Negative Outcomes of Caring. Στη συνέχεια, η ερευνητική ομάδα ανέλυσε τον βαθμό του «βάρους φροντίδας» και τον αντίκτυπό του στην ψυχολογική και συναισθηματική ευημερία των συμμετεχόντων.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι νέοι φροντιστές με μεγαλύτερες ευθύνες τείνουν να βιώνουν υψηλότερα επίπεδα ψυχολογικής δυσφορίας, ενώ περίπου το 20% εντάσσεται στην ομάδα υψηλού κινδύνου. Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι αποκλειστικά αρνητική: καταγράφηκαν και θετικές εμπειρίες, όπως αίσθημα ικανοποίησης και υπερηφάνειας.

Σημειώνεται ότι στη δεύτερη έρευνα (2024) τόσο οι θετικές όσο και οι αρνητικές αντιδράσεις που σχετίζονται με τη φροντίδα εμφανίστηκαν πιο έντονες σε σχέση με το 2021, παρότι η συνολική ψυχολογική δυσφορία (βάσει της κλίμακας K6) ήταν υψηλότερη το 2021.

Οι συγγραφείς αναφέρουν ότι αυτό μπορεί να υποδηλώνει πως, παρότι το βάρος παραμένει, η κατανόηση της κοινωνίας και η υποστήριξη προς τους νέους φροντιστές ενδέχεται να έχει αυξηθεί, ενώ και οι ίδιοι φαίνεται να αποδέχονται τον ρόλο τους με πιο θετικό τρόπο. Τέλος, τονίζουν ότι είναι ζωτικής σημασίας να αναπτυχθεί υποστήριξη προσαρμοσμένη στις ιδιαίτερες ανάγκες του καθενός.

Διαβάστε επίσης

«Ένιωθα πως τρελαινόμουν»: Η συγκλονιστική εξομολόγηση της Mαρίας Μενούνος για τη φροντίδα της μητέρας της

Τα ρομπότ-φροντίδας καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες των ηλικιωμένων; Δείτε βίντεο

Ποιοι είναι οι «αφανείς» φροντιστές που σηκώνουν μεγάλο βάρος, με τεράστιο ψυχικό κόστος