Απόδοση: Περικλής Ματσούκης

Πολλοί Millennials και γονείς της Gen X περιμένουν από τους δικούς τους γονείς να έχουν ενεργό ρόλο στη ζωή των εγγονιών τους. Δεν συμβαίνει, όμως, πάντα αυτό. Γιατί κάποιοι παππούδες και γιαγιάδες προτιμούν να κρατούν αποστάσεις;

Στην Ελλάδα έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε παππούδες και γιαγιάδες να συμμετέχουν ενεργά στην καθημερινότητα των εγγονιών τους. Να τα παίρνουν από το σχολείο, να τα κρατούν όταν οι γονείς εργάζονται, να περνούν μαζί τους τα Σαββατοκύριακα ή να τα φιλοξενούν στις διακοπές. Για πολλές οικογένειες, αυτή η βοήθεια είναι πολύτιμη και συχνά απαραίτητη.

Δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο παντού. Αρκετοί νεότεροι γονείς διαπιστώνουν ότι οι δικοί τους γονείς, πολλοί από τους οποίους ανήκουν στη γενιά των Baby Boomers, δεν δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να συμμετέχουν στην καθημερινότητα των εγγονιών τους. Μπορεί να χαίρονται όταν τα βλέπουν, να καμαρώνουν για τις επιτυχίες τους, αλλά να μην επιθυμούν να αναλάβουν πιο ενεργό ρόλο.

Αυτό ξενίζει ακόμη περισσότερο όσους μεγάλωσαν με παππούδες και γιαγιάδες που ήταν πάντα δίπλα τους. Τι έχει αλλάξει, λοιπόν;

1. Οι δικοί τους γονείς αναλάμβαναν μεγάλο μέρος της φροντίδας τους

Κάποιοι Baby Boomers μεγάλωσαν τα παιδιά τους έχοντας σημαντική βοήθεια από τους δικούς τους γονείς. Οι γιαγιάδες, κυρίως, αναλάμβαναν φύλαξη, γεύματα και ένα μεγάλο μέρος της καθημερινής φροντίδας.

Αυτή η εμπειρία ίσως εξηγεί γιατί σήμερα δεν αντιλαμβάνονται πάντα πόσο απαιτητικό είναι να μεγαλώνεις ένα παιδί. Δεν έχουν όλοι την ίδια εικόνα για τις ανάγκες μιας οικογένειας με μικρά παιδιά, ιδιαίτερα όταν έχουν συνηθίσει να βασίζονται στη βοήθεια των προηγούμενων γενεών.

2. Δεν ήθελαν εξαρχής να γίνουν γονείς

Μια πιο απρόσμενη εξήγηση έχει να κάνει με τις επιλογές της προηγούμενης γενιάς. Σε μια εποχή που ο γάμος και τα παιδιά θεωρούνταν σχεδόν αυτονόητα, δεν ήταν πάντα εύκολο να επιλέξει κάποιος να μην κάνει οικογένεια.

Οι γονείς τους απέκτησαν παιδιά επειδή αυτό περίμενε η κοινωνία ή η οικογένειά τους και όχι επειδή το ήθελαν πραγματικά. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, η σημερινή τους στάση απέναντι στα εγγόνια μπορεί να συνδέεται με μια διαφορετική αντίληψη για τον ρόλο της οικογένειας.

3. Τους αρέσει να είναι παππούδες, χωρίς τις υποχρεώσεις που έρχονται με τον ρόλο

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να χαίρεσαι που απέκτησες εγγόνι και στο να θέλεις να συμμετέχεις καθημερινά στη ζωή του.

Πολλοί παππούδες και γιαγιάδες σήμερα απολαμβάνουν οικογενειακές γιορτές, φωτογραφίες και όμορφες στιγμές με τα εγγόνια τους, αλλά δεν είναι το ίδιο πρόθυμοι όταν χρειάζεται να αφιερώσουν χρόνο και ενέργεια. Με άλλα λόγια, τους αρέσει η χαρά του νέου ρόλου, χωρίς απαραίτητα να θέλουν και τις ευθύνες του.

4. Θέλουν να απολαύσουν τη ζωή τους χωρίς νέες υποχρεώσεις

Για αρκετούς Baby Boomers, τα χρόνια μετά την ανατροφή των παιδιών τους είναι μια ευκαιρία να κάνουν πράγματα που ίσως ανέβαλλαν για καιρό. Ταξίδια, έξοδοι, χόμπι, φίλοι και περισσότερος ελεύθερος χρόνος βρίσκονται πλέον ψηλά στις προτεραιότητές τους.

Δεν είναι παράλογο να θέλει κάποιος να χαρεί αυτή την περίοδο της ζωής του. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν οι προσδοκίες των δύο πλευρών δεν συμπίπτουν. Οι νεότεροι γονείς μπορεί να περιμένουν λίγη βοήθεια με τα παιδιά, ενώ οι παππούδες θεωρούν ότι έχουν ήδη ολοκληρώσει τον δικό τους κύκλο οικογενειακών υποχρεώσεων.

Στην Ελλάδα, όπου πολλοί εργαζόμενοι γονείς βασίζονται στη βοήθεια των παππούδων για να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους υποχρεώσεις, αυτή η διαφορά μπορεί να δημιουργήσει αρκετή ένταση.

5. Η σχέση με τα παιδιά τους δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα στενή

Μερικές φορές, η απόσταση από τα εγγόνια είναι απλώς συνέχεια μιας δύσκολης σχέσης που προϋπήρχε. Αν γονείς και ενήλικα παιδιά δεν είχαν ποτέ ιδιαίτερη συναισθηματική επαφή, είναι πιθανό η ίδια απόσταση να συνεχιστεί και στην επόμενη γενιά.

Υπάρχουν γονείς που δυσκολεύονται να εκφράσουν την αγάπη τους, να δείξουν ενδιαφέρον ή να δημιουργήσουν στενούς δεσμούς. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η περιορισμένη επαφή με τα εγγόνια δεν είναι απαραίτητα μια καινούργια συμπεριφορά, αλλά μέρος μιας οικογενειακής σχέσης που ήταν από παλιά πιο αποστασιοποιημένη.

Όταν οι παππούδες απουσιάζουν, υπάρχει και άλλος δρόμος

Η απογοήτευση είναι κατανοητή, ιδιαίτερα για τους γονείς που είχαν φανταστεί μια διαφορετική σχέση ανάμεσα στα παιδιά τους και τους δικούς τους γονείς. Ωστόσο, η λύση δεν είναι απαραίτητα να περιμένουν διαρκώς ότι κάτι θα αλλάξει.

Ο Nathaniel Turner, συνιδρυτής του League of Extraordinary Parents, δικηγόρος και ομιλητής σε εκδηλώσεις TEDx, προτείνει στους γονείς να δημιουργήσουν το δικό τους δίκτυο ανθρώπων που θα βρίσκονται ουσιαστικά δίπλα στα παιδιά τους.

Η ιδέα του ονομάζεται «Starting Five» και βασίζεται στη δημιουργία μιας ομάδας πέντε ανθρώπων που θα έχουν σταθερή παρουσία στη ζωή του παιδιού. Μπορεί να είναι συγγενείς, φίλοι ή άνθρωποι που έχουν αποκτήσει ξεχωριστή θέση στην οικογένεια. Δεν χρειάζεται να τους συνδέει το ίδιο αίμα, αλλά η διάθεση να προσφέρουν χρόνο, αγάπη και υποστήριξη.

Το βασικό μήνυμα είναι απλό: οι γονείς δεν χρειάζεται να περιμένουν από όλους τους συγγενείς να έχουν τον ρόλο που εκείνοι φαντάζονταν. Μπορούν να δημιουργήσουν γύρω από τα παιδιά τους έναν κύκλο ανθρώπων που θα είναι πραγματικά παρόντες.

Γιατί, τελικά, οικογένεια δεν είναι μόνο εκείνοι με τους οποίους μας συνδέουν οι συγγενικοί δεσμοί, αλλά και εκείνοι που επιλέγουν να βρίσκονται δίπλα μας.

Πηγή: washingtonpost.com

Διαβάστε επίσης

Αυτισμός και ΔΕΠΥ: 86% περισσότερες διαγνώσεις σε μία δεκαετία – Τι συμβαίνει

Πόσο ευάλωτα είναι τα παιδιά που έχουν μικρότερα αδέλφια με αναπηρία – Μελέτη σε 60.000 οικογένειες

Ο ΠΟΥ προειδοποιεί για τη σωματική δραστηριότητα στους νέους: 240 εκατ. έφηβοι δεν ασκήθηκαν ούτε μία ημέρα την περασμένη εβδομάδα