Η FairLife Φροντίδα και Πρόληψη για τον καρκίνο του πνεύμονα διοργάνωσε το 4ο Ενημερωτικό Webinar του δωρεάν Προγράμματος Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης BREATH, με τίτλο «Η φροντίδα για τον καρκίνο του πνεύμονα δεν σταματά στη θεραπεία. BREATH 2026: Καταγράφουμε τις ανάγκες. Προτείνουμε λύσεις», την Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2026,18:00 – 20:30.
Αφιερωμένο στη ζωή μετά τη διάγνωση και στις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων που επηρεάζονται από τον καρκίνο του πνεύμονα, το webinar ήταν ανοιχτό στο κοινό, με δωρεάν συμμετοχή, και μεταδόθηκε ζωντανά από τα κανάλια της FairLife L.C.C. σε Facebook και YouTube.
Την εκδήλωση παρακολούθησαν διαδικτυακά 1925 άτομα. Συμμετείχαν 20 ομιλητές και σχολιαστές, εκπρόσωποι της επιστημονικής και ακαδημαϊκής κοινότητας, ειδικοί ψυχικής υγείας και άνθρωποι με προσωπική εμπειρία από τον καρκίνο του πνεύμονα.
Κατά τη διάρκεια του webinar παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα της έρευνας BREATH 2026, με τίτλο «Χαρτογράφηση εμπειριών και αναγκών ανθρώπων που επηρεάζονται από τον καρκίνο του πνεύμονα» που διεξήγαγε η FairLife L.C.C., με τη συμμετοχή συνολικά 205 ασθενών, φροντιστών, επιζώντων και ατόμων σε πένθος. Οι θεματικοί άξονες των ευρημάτων αφορούσαν την ψυχική υγεία, την ενημέρωση για τους βιοδείκτες και τις κλινικές μελέτες, την οικονομική επιβάρυνση, τη στήριξη των φροντιστών και τη συνέχεια της φροντίδας. Παρουσιάστηκαν επίσης στοιχεία ευρωπαϊκής έρευνας για την Ελλάδα και συγκριτικά δεδομένα με άλλες ευρωπαϊκές χώρες σχετικά με την επίδραση του καρκίνου του πνεύμονα στην ψυχική υγεία.
Η συζήτηση συνέδεσε την ψυχική υγεία με τις πρακτικές δυσκολίες της καθημερινότητας: την κατανόηση των θεραπευτικών επιλογών, την εργασία, την οικονομική ασφάλεια και το βάρος της φροντίδας. Ανέδειξε επίσης την ανάγκη στήριξης κατά την επιστροφή στη ζωή μετά τη θεραπεία και μετά την απώλεια, με συγκεκριμένες προτάσεις για καλύτερη ενημέρωση, καθοδήγηση και πρόσβαση σε υπηρεσίες.
Ειδικότερα συζητήθηκαν:
- Η επίδραση του φόβου και της αβεβαιότητας στην ψυχική υγεία σε όλη τη διαδρομή της νόσου.
- Οι ανάγκες ενημέρωσης των ασθενών για την κατανόηση των θεραπευτικών επιλογών τους.
- Οι επιπτώσεις της νόσου στην καθημερινότητα, στην εργασία, στις σχέσεις και στην οικονομική ασφάλεια.
- Η στήριξη των φροντιστών και η συνέχεια της φροντίδας μετά τη θεραπεία ή την απώλεια.
- Τα κενά στην ψυχοκοινωνική φροντίδα και οι προτεραιότητες για τη βελτίωσή της στην Ελλάδα.
- Οι υπηρεσίες του προγράμματος BREATH, ο αντίκτυπός τους και οι επόμενες δράσεις για την εξέλιξή του.
Τα κύρια ευρήματα της έρευνας BREATH 2026 περιλαμβάνουν:
• Κενά στην ενημέρωση: σχεδόν το 45% των ερωτηθέντων δεν γνώριζε αν είχε εντοπιστεί βιοδείκτης κατά την αρχική διάγνωση, ενώ το 42% δεν είχε ενημερωθεί για την ύπαρξη κλινικής μελέτης στην οποία θα μπορούσε να συμμετάσχει.
• Επιβάρυνση των φροντιστών: σχεδόν το 70% δήλωσε έντονο άγχος και εξουθένωση. Δύο στους πέντε φρόντιζαν χωρίς βοήθεια, ενώ για έναν στους τρεις η φροντίδα ξεπερνούσε τις επτά ώρες ημερησίως.
• Οικονομικές δυσκολίες που επιμένουν: καταγράφηκαν στο 68,8% των ασθενών και στο 60% των επιζώντων, αναδεικνύοντας ανάγκες υποστήριξης και μετά την ενεργό θεραπεία.
• Συνέχεια της φροντίδας: ο φόβος υποτροπής, οι δυσκολίες επιστροφής στην καθημερινότητα και το πένθος απαιτούν στήριξη που δεν διακόπτεται με την ολοκλήρωση της θεραπείας ή την απώλεια.
Η ευρωπαϊκή σύγκριση ανέδειξε πρόσθετα κενά. Στη δέκατη έκθεση του Lung Cancer Europe, το 71,7% των συμμετεχόντων από την Ελλάδα ανέφερε αρνητική επίδραση της νόσου στην ψυχική του υγεία, έναντι 61,2% στο ευρωπαϊκό σύνολο. Ωστόσο, μόλις το 10,3% έλαβε υποστήριξη ψυχικής υγείας κατά τη διάγνωση, έναντι 28,7%, ενώ το 68,3% δήλωσε ότι δεν του προσφέρθηκε υποστήριξη.
Οι προτάσεις που διατυπώθηκαν εστίασαν στην έγκαιρη αξιολόγηση της ψυχικής επιβάρυνσης και στην οργανωμένη προσφορά βοήθειας, χωρίς να αναμένεται ο άνθρωπος να φτάσει στην εξάντληση. Περιλαμβάνουν κατανοητή ενημέρωση, σαφές πλάνο επόμενων βημάτων, συγκεκριμένο πρόσωπο επικοινωνίας, διασύνδεση με υπηρεσίες, εκπαίδευση και στήριξη των φροντιστών, καθώς και καθοδήγηση για δικαιώματα, κοινωνικές παροχές και επιστροφή στην εργασία. Παράλληλα, τονίστηκε η ανάγκη υποστηρικτικής και ανακουφιστικής φροντίδας από τη διάγνωση, μαζί με τη θεραπεία.
Οι βιωματικές μαρτυρίες ανέδειξαν και μια λιγότερο ορατή πλευρά: ο άνθρωπος μπορεί να αισθάνεται μόνος ακόμη και όταν περιβάλλεται από οικογένεια και φίλους. Οι ομάδες υποστήριξης προσφέρουν χώρο για έκφραση χωρίς κριτική, μοίρασμα εμπειριών και αναγνώριση ότι ο φόβος, η κόπωση και η ανάγκη για βοήθεια δεν αποτελούν προσωπική αποτυχία. Ιδιαίτερα για τους φροντιστές, η δυνατότητα να ζητήσουν στήριξη αναδείχθηκε ως πράξη ευθύνης απέναντι στον εαυτό τους και στον άνθρωπο που φροντίζουν. Για όσους βιώνουν απώλεια, τονίστηκε ότι το πένθος συχνά ακολουθεί μια μακρά περίοδο εξάντλησης και δεν έχει προκαθορισμένη ημερομηνία λήξης.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης παρουσιάστηκε επίσης η εξέλιξη του BREATH, που σε τέσσερα χρόνια έχει υποστηρίξει περισσότερους από 1.300 ανθρώπους, με ενίσχυση του δικτύου εθελοντών ψυχολόγων και νέες συνεργασίες για ομαδική υποστήριξη ασθενών και φροντιστών. Κεντρικό ζητούμενο παραμένει η μετατροπή των καταγεγραμμένων αναγκών σε προσβάσιμη, συντονισμένη και συνεχή φροντίδα, με επίκεντρο την ποιότητα ζωής του ανθρώπου και της οικογένειάς του.
Ειδήσεις σήμερα
