Στα ασφαλιστικά συμβόλαια που αγοράζουν οι πολίτες για να έχουν ιδιωτική ασφάλιση και να καλύπτουν ό,τι θεωρούν σημαντικό και πολύτιμο, υπάρχουν δεκάδες όροι. Αυτοί είναι που καθορίζουν και το τι ακριβώς παρέχει κάθε ασφαλιστικό πρόγραμμα.
Οι όροι αυτοί είναι για τους περισσότερους δυσνόητοι και δεν είναι εύκολο να τους «αποκωδικοποιήσουν», ώστε να γνωρίζουν απλά και με ακρίβεια το συμβόλαιό τους και τις καλύψεις του. Σε αυτό το πεδίο γίνονται και οι περισσότερες παρερμηνείες ή παρεξηγήσεις μεταξύ των ασφαλιστικών εταιρειών και των πελατών τους.
Δηλαδή, κάνει χρήση ο ασφαλισμένος του προγράμματός του, όποιο και αν είναι αυτό, και διαπιστώνει ότι τελικά δεν τον καλύπτει, κάτι που σημαίνει ότι τα έξοδα βαραίνουν τον ίδιο, ασχέτως εάν έχει ασφάλεια.
Η κατάσταση αυτή μπορεί να εντοπιστεί ακόμη και στην πιο απλή ασφάλιση, όπως αυτή του αυτοκινήτου. Μπορεί να έχει το πρόγραμμα «βοήθεια ατυχήματος», που σημαίνει ότι, εάν συμβεί ατύχημα στον δρόμο, τότε έρχεται η οδική βοήθεια και μεταφέρει το όχημα. Εάν όμως το όχημα μείνει στο γκαράζ από κάποιο μηχανολογικό πρόβλημα, τότε δεν υπάρχει οδική βοήθεια για μεταφορά.
Σε άλλο παράδειγμα, μπορεί να νοσηλευθεί κάποιος σε ιδιωτικό νοσοκομείο και η ασφαλιστική εταιρεία, για λόγους που επικαλείται στους όρους του συμβολαίου, να μην αποζημιώσει τον ασφαλισμένο.
Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν πολλά και γι’ αυτό κάθε ασφαλισμένος οφείλει να γνωρίζει, μέσω του ασφαλιστή του ή μέσω ερωτήματος που θα θέσει στην ασφαλιστική εταιρεία μέσω e-mail, τι του καλύπτει το συμβόλαιο.
Έχει διαπιστωθεί ότι μόνο έτσι μπορεί τελικά κάποιος να είναι σίγουρος για το τι καλύπτει το ασφαλιστικό του πρόγραμμα. Μέσα από δεκάδες «εικονικά» ερωτήματα στον ασφαλιστή, πριν αποκτηθεί ένα ασφαλιστικό συμβόλαιο, ο υποψήφιος προς ασφάλιση μπορεί να κατανοήσει πώς λειτουργεί και τι του προσφέρει το ασφαλιστικό του συμβόλαιο.
Ενδέχεται να έχει ένα πλήρες συμβόλαιο υγείας και να νομίζει ότι, στην περίπτωση επείγοντος περιστατικού, κατά την οποία θα μεταφερθεί σε ιδιωτικό νοσοκομείο και θα εξεταστεί, αυτό θα καλύπτεται. Ωστόσο, μπορεί να καλύπτονται μόνο κάποιες ειδικότητες ιατρών. Εάν λοιπόν χρειαστεί μια άλλη ειδικότητα για να διαπιστωθεί τι έχει ο ασθενής, τότε αυτή μπορεί να χρεωθεί έξτρα και να ζητηθεί από τον ασφαλισμένο να πληρώσει από την τσέπη του κάποια χρήματα.
Μέσα από αυτά τα παραδείγματα γίνεται σαφές ότι ο ασφαλισμένος θα πρέπει να γνωρίζει, μέσα από ερωτήματα στον ασφαλιστή, τι «δεν καλύπτει το συμβόλαιό του», αφού ο ίδιος είναι δύσκολο να το διαβάσει και, όταν το χρησιμοποιήσει, μπορεί να βρεθεί προ εκπλήξεως.
Μάλιστα, πρόσφατα, για ένα τέτοιο περιστατικό, ο Συνήγορος του Καταναλωτή, μετά από αίτημα του ασφαλισμένου, εξέδωσε σύσταση προς ασφαλιστική εταιρεία να πληρώσει τα έξοδα νοσηλείας του ασφαλισμένου σε ιδιωτικό νοσοκομείο. Αυτό σημαίνει ότι ο ασφαλισμένος βρέθηκε απέναντι στην άρνηση της ασφαλιστικής εταιρείας να του πληρώσει τα έξοδα, γι’ αυτό και κατέφυγε στον Συνήγορο του Καταναλωτή.
Εν κατακλείδι, κάθε ασφαλιστικό συμβόλαιο έχει τα δικά του χαρακτηριστικά στις καλύψεις. Και αυτά θα πρέπει να τα γνωρίζει όσο το δυνατόν καλύτερα, ίσως και εγγράφως, κάθε ασφαλισμένος, ώστε να αποφευχθούν τυχόν προβλήματα που στοιχίζουν ακριβά και απαιτούν χρόνο για να λυθούν.
Διαβάστε επίσης
3 απίθανες ιστορίες ασφαλιστικών αποζημιώσεων
Τι δεν πρέπει να παραλείψετε στο ιατρικό ιστορικό σας όταν κάνετε ασφάλιση υγείας
Έχουν «ψιλά γράμματα» τα ασφαλιστήρια συμβόλαια; Ιδού η απάντηση
