Η άγνοια κινδύνου παραμένει ένα ισχυρό αντίβαρο στην προστασία πολιτών και επιχειρήσεων. Σήμερα, με την εξέλιξη της κοινωνίας και της τεχνολογίας σε κάθε επίπεδο, οι κίνδυνοι που υπάρχουν είναι πολλοί και απροσδιόριστοι. Η ιδιωτική ασφάλιση τους χαρτογραφεί και τους εντάσσει ταχύτατα στα προγράμματά της, προκειμένου αυτά να γίνουν πιο αποτελεσματικά και να προσφέρουν τη σωστή προστασία.
Ωστόσο, υπάρχει ένα έλλειμμα μεταξύ προσφοράς ασφάλισης και ζήτησής της. Και αυτό διότι η συνήθης συμπεριφορά των ανθρώπων κάθε κοινωνίας, περισσότερο ή λιγότερο, είναι είτε να αγνοούν τον κίνδυνο είτε να μην τον προσδιορίζουν και, το χειρότερο, να τον παραβλέπουν, αποφεύγοντας να τον αντιμετωπίσουν.
Το αποτέλεσμα είναι ότι, όταν προκύπτουν ζημιές σε ατομικό επίπεδο, όπως ένα θέμα υγείας, ή σε συλλογικό επίπεδο, όπως ένας σεισμός, τότε η μοναδική ελπίδα είναι οι κρατικές παροχές. Δηλαδή, στην πρώτη περίπτωση, το δημόσιο σύστημα υγείας και, στη δεύτερη, οι αποζημιώσεις της πολιτείας στους πληγέντες.
Όμως, το κράτος έχει αποδειχθεί ότι δεν μπορεί να καλύψει όλες τις ανάγκες. Αυτό φάνηκε στην περίοδο της πανδημίας, όταν χρειάστηκε η ενεργοποίηση της ιδιωτικής υγείας. Επίσης, και στις φυσικές καταστροφές, οι επιχειρήσεις που υπέστησαν ζημιές δεν αποζημιώθηκαν ανάλογα, ώστε να τις αποκαταστήσουν στο ακέραιο.
Αυτό που χρειάζεται πλέον, και καταγράφεται από κάθε αρμόδιο, είναι η αξιοποίηση της ιδιωτικής ασφάλισης τόσο από το κράτος όσο και από τους πολίτες. Θα πρέπει να καλλιεργηθεί μια νέα αντίληψη: ότι η ασφάλιση είναι πλεονέκτημα, προνόμιο και επιλογή με σοβαρό υπόβαθρο.
Εάν αυτό δεν γίνει αντιληπτό μέσα από τη γενναία παροχή κινήτρων από την πολιτεία, ώστε η ασφάλιση να επιλεγεί από τους πολίτες, τότε το επίπεδο προστασίας της κοινωνίας και της οικονομίας δεν θα είναι ικανοποιητικό.
Για να μπορέσουν οι πολίτες να αποκτήσουν μια διαφορετική αντίληψη για την ασφάλιση, θα πρέπει το κράτος να δώσει κίνητρα, ίσως και επιχορηγήσεις, ώστε να ασφαλιστούν επιχειρήσεις και πολίτες. Να ξεπεραστεί το τείχος του κόστους της ασφάλισης και να δημιουργηθεί μια πιο φιλική συνθήκη, ώστε να επιτευχθεί η σωστή θωράκιση τόσο της κοινωνίας όσο και της οικονομίας.
Παράλληλα, πρέπει να στηριχθούν η «ανθεκτικότητα» και η βιωσιμότητά τους, παράμετροι με μεγάλη προτεραιότητα στις σύγχρονες πολιτικές.
Εκτός από τα κίνητρα, θεωρείται απαραίτητη και η καλλιέργεια «παιδείας ασφάλισης», ώστε οι πολίτες να μπορέσουν να αντιληφθούν τους κινδύνους που τους απειλούν, να τους εντοπίσουν κατά προτεραιότητα και να προχωρήσουν στην αντιμετώπισή τους μέσα από ένα πλάνο διαχείρισης. Έτσι, θα θεωρούν την ασφάλισή τους όχι ως αναιτιολόγητο έξοδο, αλλά ως ανελαστική δαπάνη, η οποία πρέπει να υπολογίζεται στην καθημερινότητα όλων.
Διαβάστε επίσης
Ασφάλιση: Το λάθος που κάνουν πολλοί όταν επιλέγουν συμβόλαιο – Και μπορεί να κοστίσει ακριβά
Ασφάλιση υγείας: Γιατί συμφέρει η επιλογή της – Από ποια έξοδα μας γλιτώνει
Ασφάλιση: Η «ασπίδα» που προστατεύει τις αποταμιεύσεις σας στα δύσκολα
