Η ενδομητρίωση αφορά περίπου 300 εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον κόσμο, αλλά εξακολουθεί να παραμένει σε μεγάλο βαθμό υποδιαγνωσμένη, με αποτέλεσμα ο μέσος χρόνος μέχρι τη σωστή διάγνωση να φτάνει στα επτά χρόνια – χρόνια πόνου, αβεβαιότητας και συχνά λανθασμένων διαγνώσεων. Η ενδομητρίωση δεν είναι μια «απλή γυναικολογική ενόχληση». Πρόκειται για μια χρόνια φλεγμονώδη νόσο, η οποία επηρεάζει πολλές πτυχές της ζωής μιας γυναίκας και σε αρκετές περιπτώσεις τη γονιμότητα.
Η ενδομητρίωση εμφανίζεται όταν ιστός παρόμοιος με το ενδομήτριο (ο ιστός που φυσιολογικά επενδύει το εσωτερικό της μήτρας) αναπτύσσεται εκτός αυτής, π.χ. στις ωοθήκες, στις σάλπιγγες, στο περιτόναιο, στο έντερο, στην ουροδόχο κύστη ή και σε άλλα σημεία της πυέλου. Ο ιστός αυτός επηρεάζεται από τις ορμόνες του εμμηνορρυσιακού κύκλου, όπως ακριβώς και το φυσιολογικό ενδομήτριο. Ωστόσο, επειδή βρίσκεται εκτός μήτρας, δεν μπορεί να αποβληθεί φυσιολογικά από τον οργανισμό, οδηγώντας σε χρόνια φλεγμονή, πόνο, δημιουργία συμφύσεων και, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε σοβαρές ανατομικές αλλοιώσεις.
Γιατί είναι «σιωπηλή νόσος»
Η ενδομητρίωση συχνά αποκαλείται «σιωπηλή νόσος» όχι επειδή δεν προκαλεί συμπτώματα, αλλά επειδή για πολλά χρόνια τα συμπτώματά της θεωρούνταν «φυσιολογικά». Ο έντονος πόνος κατά την έμμηνο ρύση, ο πόνος στη σεξουαλική επαφή ή η χρόνια κόπωση συχνά υποβαθμίζονταν τόσο από το περιβάλλον όσο και από το σύστημα υγείας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα πολλές γυναίκες να καθυστερούν να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια ή να λαμβάνουν μη επαρκείς απαντήσεις οδηγώντας σε χρόνια ταλαιπωρία και επιδείνωση της νόσου.
Συμπτώματα που δεν πρέπει να αγνοούνται
Τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης μπορεί να διαφέρουν σημαντικά από γυναίκα σε γυναίκα. Περιλαμβάνουν έντονο πόνο κατά την έμμηνο ρύση, χρόνιο πυελικό πόνο, πόνο κατά τη σεξουαλική επαφή, διαταραχές του εντέρου ή της ούρησης, έντονη κόπωση και δυσκολία στη σύλληψη. Η ένταση των συμπτωμάτων δεν σχετίζεται πάντα με τη βαρύτητα της νόσου, γεγονός που καθιστά τη διάγνωση ακόμη πιο απαιτητική.
Υπολογίζεται ότι έως και το 40% των γυναικών με ενδομητρίωση αντιμετωπίζει προβλήματα γονιμότητας. Η χρόνια φλεγμονή και οι συμφύσεις μπορούν να επηρεάσουν τη λειτουργία των ωοθηκών και των σαλπίγγων. Παρ’ όλα αυτά, η διάγνωση της ενδομητρίωσης δεν σημαίνει ότι η μητρότητα είναι ανέφικτη. Με τη σωστή και εξειδικευμένη θεραπευτική προσέγγιση πολλές γυναίκες καταφέρνουν να συλλάβουν, είτε φυσιολογικά είτε με τη βοήθεια της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.
Η αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης μπορεί να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, παρακολούθηση ή χειρουργική θεραπεία, ανάλογα με τη βαρύτητα των συμπτωμάτων, την ηλικία και τις αναπαραγωγικές επιθυμίες της ασθενούς.
Η ρομποτική χειρουργική έχει αλλάξει ριζικά τα δεδομένα. Πρόκειται για ελάχιστα επεμβατική μέθοδο που προσφέρει τρισδιάστατη όραση υψηλής ευκρίνειας, εξαιρετική ακρίβεια κινήσεων και τη δυνατότητα ασφαλούς προσέγγισης ακόμη και των πιο απαιτητικών ανατομικών περιοχών. Τα πλεονεκτήματα περιλαμβάνουν λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο, ταχύτερη ανάρρωση και καλύτερα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.
Η ενδομητρίωση σήμερα αντιμετωπίζεται. Η έγκαιρη διάγνωση, η σωστή ενημέρωση και η προσφυγή σε εξειδικευμένα κέντρα μπορούν να αλλάξουν ουσιαστικά την πορεία της νόσου.
Διαβάστε επίσης
7 διατροφικές αλλαγές που ανακουφίζουν τον πόνο της ενδομητρίωσης
Το δημοφιλές μέταλλο που αυξάνει τον κίνδυνο ενδομητρίωσης – Σε ποια τρόφιμα περιέχεται
Οι γαστρεντερικές διαταραχές που απειλούν συχνότερα τις γυναίκες με ενδομητρίωση
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο τεύχος ν.15 του ygeiamou που κυκλοφόρησε με ΤΟ ΘΕΜΑ την Κυριακή 24/5
