Για πολλούς ηθοποιούς, η προετοιμασία για έναν ρόλο σημαίνει δουλειά στη φωνή, στη σωματική έκφραση ή στη συνολική ψυχοσύνθεση του χαρακτήρα. Στην περίπτωση του Timothée Chalamet, όμως, η προετοιμασία για την ταινία «Marty Supreme» περιλάμβανε και κάτι ασυνήθιστο: μια ελεγχόμενη, προσωρινή αλλοίωση της όρασής του.
Ο ηθοποιός, που υποδύεται τον θρυλικό Αμερικανό παίκτη του πινγκ πονγκ Marty Reisman, ζήτησε τη βοήθεια του οπτομέτρη Mitchell Cassel, προκειμένου να προσεγγίσει όσο γίνεται πιο αυθεντικά την εμπειρία ενός ανθρώπου που βασιζόταν στην καθημερινότητά του σε χοντρά γυαλιά.
Όπως εξήγησε ο Cassel στο Page Six, ο Chalamet δεν έχει ανάγκη από γυαλιά, ωστόσο ο πραγματικός Marty Reisman είχε έντονη μυωπία και η εικόνα του ήταν στενά συνδεδεμένη με τους χαρακτηριστικούς, παχείς φακούς του. Στόχος, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν ήταν απλώς να φορέσει ο ηθοποιός ένα αξεσουάρ που να μοιάζει πειστικό, αλλά να αποκτήσει μια πιο αληθινή σχέση με αυτό.
Για τον λόγο αυτό, προηγήθηκε πλήρης οφθαλμολογική αξιολόγηση και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν ημερήσιοι φακοί επαφής, οι οποίοι θόλωναν προσωρινά την όρασή του. Πάνω σε αυτή τη βάση σχεδιάστηκαν τα γυαλιά του ρόλου, έτσι ώστε, όταν τα φορούσε, η όρασή του να επανέρχεται στο φυσιολογικό. Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργήθηκε μια ελεγχόμενη οπτική ισορροπία που επέτρεπε αφενός να υπάρχει η σωστή εικόνα στην κάμερα και αφετέρου να βιώνει ο ηθοποιός, έστω προσωρινά, τις συνθήκες του χαρακτήρα του.
Ο Cassel υπογράμμισε ότι η διαδικασία ήταν πλήρως αναστρέψιμη και σχεδιάστηκε με βασική προτεραιότητα την ασφάλεια και την υγεία των ματιών του ηθοποιού. Όπως σημείωσε, ο Chalamet είχε πλήρη ενημέρωση για τις οπτικές δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε, όταν δεν φορούσε τα διορθωτικά γυαλιά.
Σύμφωνα με τον ειδικό, η προσωρινή αυτή μεταβολή είχε και ένα επιπλέον όφελος για την ερμηνεία. Η περιορισμένη όραση επηρέασε διακριτικά τη στάση του σώματος, τις κινήσεις και τον τρόπο με τον οποίο χειριζόταν τα γυαλιά του, προσθέτοντας ένα επίπεδο φυσικότητας που δύσκολα επιτυγχάνεται όταν τα γυαλιά λειτουργούν μόνο ως σκηνικό στοιχείο.
Ο Cassel παρατηρεί ότι όσοι εξαρτώνται πραγματικά από τα γυαλιά συχνά αναπτύσσουν μικρές, ασυνείδητες συνήθειες, από τον τρόπο που γέρνουν το κεφάλι μέχρι το πώς κοιτούν μέσα από τον φακό. Αυτές ακριβώς τις λεπτομέρειες, όπως λέει, ήθελε να ενσωματώσει ο Chalamet στην ερμηνεία του, επιδιώκοντας μια πιο αληθινή σχέση με τον χαρακτήρα που υποδύεται.
Διαβάστε επίσης
Γλαύκωμα: Κλινική μελέτη στοχεύει στην ανάπλαση του οπτικού νεύρου
Έρχονται «έξυπνα» γυαλιά που εστιάζουν μόνα τους – Πώς αλλάζουν την όρασή μας
Μυωπία: Δεν φταίνε μόνο οι οθόνες – Ένοχος και ο κακός φωτισμός
