Όταν ο σύντροφός μας έρχεται αναστατωμένος με ένα πρόβλημα, μια απογοήτευση ή κάτι που τον πιέζει, το πρώτο μας ένστικτο είναι συνήθως να τον «βγάλουμε» από τη δύσκολη θέση: να προτείνουμε λύσεις, να οργανώσουμε τα επόμενα βήματα, να του δείξουμε τι θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά.
Όμως, πολλές φορές ο άλλος δεν ζητά λύσεις – τουλάχιστον όχι άμεσα. Ζητά να νιώσει ότι τον καταλαβαίνουμε. Και όταν εμείς απαντάμε με πρακτικές οδηγίες ή με «θετική σκέψη», πριν καν προλάβει να εκφραστεί, μπορεί να νιώσει ότι δεν τον ακούμε πραγματικά. Έτσι, αντί να ηρεμήσει, φορτίζεται περισσότερο και το ζευγάρι καταλήγει σε ένταση.
Η σύμβουλος γάμου και οικογένειας Rachel Diamond, γράφοντας στο Psychology Today, περιγράφει μια απλή πρακτική που, όπως υποστηρίζει, μπορεί να αλλάξει την έκβαση μιας δύσκολης στιγμής: ακούστε, αγκαλιάστε, βοηθήστε. Η σειρά είναι το κλειδί.
1. Ακούστε
Σ’ αυτό το στάδιο δεν χρειάζεται να κάνετε «κάτι». Χρειάζεται να είστε εκεί. Η Diamond προτείνει να εστιάζουμε σε μια επικοινωνία που συνδυάζει κατανόηση και συναισθηματική ανταπόκριση.
- Ενεργητική ακρόαση: κλείστε περισπασμούς, κρατήστε οπτική επαφή, κάντε μικρές διευκρινιστικές ερωτήσεις. Μερικές φορές αρκεί ένα «πες μου λίγο περισσότερο» ή «τι ήταν αυτό που σε ενόχλησε πιο πολύ;».
- Επικύρωση: δείξτε ότι αυτό που νιώθει έχει νόημα, χωρίς να το κρίνετε. Κάτι όπως «λογικό να σε πείραξε» μπορεί να ηρεμήσει την ένταση.
- Ενσυναίσθηση: «μπείτε στα παπούτσια» του άλλου. Όχι για να συμφωνήσετε απαραίτητα με όλα, αλλά για να δείξετε ότι προσπαθείτε να καταλάβετε.
Με αυτές τις πρακτικές, ο σύντροφος νιώθει «ορατός» κι αυτό από μόνο του είναι βασικό συστατικό ασφάλειας μέσα στη σχέση. Η ειδικός δίνει ενδεικτικά παραδείγματα φράσεων που λειτουργούν σαν «σε ακούω»: «Έβαλες τόσο κόπο και είναι λογικό να νιώθεις απογοητευμένος» ή «λυπάμαι που συνέβη αυτό, θέλω να μου πεις περισσότερα».
Στον αντίποδα, καλό είναι να αποφεύγονται απαντήσεις που ελαχιστοποιούν («έλα, δεν έγινε και τίποτα»), διορθώνουν («έχεις δοκιμάσει να…;») ή μετακινούν βιαστικά τη συζήτηση στη θετική σκέψη («δες τη θετική πλευρά…»). Ακόμα κι αν έχουν καλή πρόθεση, συχνά ακούγονται σαν «μην νιώθεις αυτό που νιώθεις».
2. Αγκαλιάστε
Το δεύτερο βήμα είναι να δείξετε στήριξη και με το σώμα, κυριολεκτικά ή μεταφορικά. Μια αγκαλιά, ένα απαλό χάδι, το να καθίσετε κοντά ή απλώς να είστε ήσυχα δίπλα του, μπορεί να λειτουργήσει σαν σήμα ασφάλειας.
Η σωματική εγγύτητα στα ζευγάρια έχει συσχετιστεί με μείωση του στρες και με αίσθημα σύνδεσης και εμπιστοσύνης. Για κάποιους ανθρώπους, ειδικά σε στιγμές έντονης φόρτισης, η «αγκαλιά» μπορεί να είναι πιο ανακουφιστική από μια μεγάλη συζήτηση, ακριβώς επειδή βοηθά το σώμα να ηρεμήσει. Και κάτι σημαντικό: δεν έχουν όλοι την ίδια ανάγκη για επαφή. Οπότε, αν δεν είστε σίγουροι, μια απλή ερώτηση τύπου «Θες αγκαλιά;» μπορεί να είναι το πιο σωστό.
3. Βοηθήστε
Οι συμβουλές, οι στρατηγικές και οι πρακτικές λύσεις έχουν θέση, αλλά μετά. Όταν ο άλλος νιώσει ότι τον ακούσατε και τον στηρίζετε, τότε μπορεί να είναι πιο έτοιμος να δει ψύχραιμα τις επιλογές.
Στην πραγματικότητα, πολλές φορές το ζευγάρι δεν χρειάζεται καν να φτάσει στο τρίτο βήμα. Το «άκουσμα» και η «αγκαλιά» έχουν ήδη ξεμπλοκάρει το συναίσθημα και το πρόβλημα μοιάζει πιο διαχειρίσιμο. Γι’ αυτό η Diamond προτείνει πριν περάσετε σε λύσεις να «τσεκάρετε» τι χρειάζεται ο άλλος εκείνη τη στιγμή. Μια φράση που λειτουργεί καλά είναι: «Σ’ ευχαριστώ που μου το είπες. Θες απλώς να σε ακούσω ή θα σε βοηθούσε να σκεφτούμε μαζί μερικές ιδέες;»
Διαβάστε επίσης
Σχέσεις: Κατέχετε την τέχνη της επικοινωνίας; Η ψυχολόγος αποκαλύπτει χρήσιμα tips
Σχέσεις: Οι δύο λέξεις που μπορούν να σταματήσουν ένα τσακωμό πριν ξεκινήσει
Μοναξιά στη σχέση: Γιατί νιώθουμε μόνοι ακόμη και όταν είμαστε με τον σύντροφό μας
