Η ροπή των γιατρών προς την… «καλλιγραφία» είναι παγκοίνως γνωστή.

Σε όλους μας έχει τύχει να προσπαθούμε μαζί με τον φαρμακοποιό να αποκρυπτογραφήσουμε τη δυσανάγνωστη ιατρική συνταγή, πολλές φορές στρέφοντας το χαρτί προς όλες τις πιθανές γωνίες, μήπως μας βοηθήσει να λύσουμε τον ιατρικό «γρίφο».

Μολαταύτα, πέρα από το κωμικό στοιχείο της υπόθεσης, ο βιαστικός και συνήθως ακατάληπτος γραφικός χαρακτήρας των γιατρών ενδέχεται να έχει και ιατρικές συνέπειες.

Σε μία αμερικανική έρευνα μάλιστα διαπιστώνεται πως ένα ποσοστό 4,7% των ιατρικών λαθών οφείλονται στις δυσανάγνωστες συντομεύσεις φαρμάκων και στις λάθος ερμηνευμένες -λόγω κακογραφίας- οδηγίες λήψης τους.

Το γεγονός αυτό είναι πολύ σοβαρό και το ιταλικό υπουργείο Υγείας το έλαβε υπόψη του, εκδίδοντας οδηγία προς όλες τις Περιφέρειες, προκειμένου να παρέμβουν με ειδικές συστάσεις προς όλους τους γιατρούς, νοσοκομειακούς τε και οικογενειακούς. «Πρέπει να γράφετε καλλίτερα» και πιο ευανάγνωστα.

«Τα λάθη που συνιστούν συνέπεια της χρήσης συντομεύσεων, ακρωνύμων, ενδεικτικών σημείων και συμβόλων, μπορούν να αποβούν σημαντικά σε όλες τις φάσεις της διαχείρισης του φαρμάκου, τόσο στο νοσοκομείο, όσο και στην κοινωνία. Μία κακογραφία, για παράδειγμα, μπορεί να καταστήσει δυσχερή την κατανόηση της συνταγής και να οδηγήσει σε λάθη στην εφαρμογή μίας φαρμακευτικής αγωγής», τονίζεται στο σχετικό έγγραφο του Υπουργείου.

docs

Το σημείωμα προβαίνει μάλιστα και σε ορισμένες συμβουλές για το πώς θα πρέπει στο εξής να γράφουν οι γιατροί ευανάγνωστα τις συνταγές τους. Κάποιες από αυτές μπορεί μεν να ακούγονται κοινότοπες, πλην όμως μπορούν να αποδειχθούν αποτελεσματικές.

«Σε περίπτωση χειρόγραφης συνταγής είναι απαραίτητο να χρησιμοποιείται κεφαλαιογράμματη γραφή», συστήνεται στους γιατρούς. Επιπλέον, προτείνεται χρήση στο ελάχιστον δυνατόν συντμήσεων, ακρωνυμίων και συμβόλων, αλλά και συνίσταται να δημιουργηθεί ένας πρότυπος κατάλογος συνταγογράφησης, έτσι ώστε να μην καταφεύγει ο κάθε γιατρός στον δικό του, προσωπικό, τρόπο σημείωσης των συνταγών.

Επίσης, επιβάλλεται να γράφονται πλήρως κι όχι συντετμημένα οι δραστικές ουσίες και να χρησιμοποιείται η αραβική αρίθμηση και όχι τα ρωμαϊκά νούμερα στη δοσολογία -εδώ, σε αντίθεση με τα γραφικά αραβουργήματα, οι αραβικοί αριθμοί είναι καλοδεχούμενοι. Επιπλέον, καλούνται οι γιατροί στις ανάλογες περιπτώσεις να χρησιμοποιούν ακέραιους αριθμούς και όχι τη γραφή π.χ. 2,0, η οποία μάλιστα σε περίπτωση μη ευανάγνωστου γραφικού χαρακτήρα μπορεί κάλλιστα να προκληθεί σύγχυση και να αναγνωσθεί ως 20 -με τα ευκόλως εννοούμενα αποτελέσματα. Επίσης, για τους αριθμούς, οι γιατροί καλούνται να βάζουν κόμμα πριν τη σήμανση των τριών μηδενικών της χιλιάδας.

Μέτρα απλά, που όμως, εκτός από τον προφανή στόχο της μείωσης των ιατρικών λαθών, λόγω εσφαλμένης ερμηνείας της συνταγής, θα έχουν και άλλη μία συνέπεια: να καταρρίψουν τον αστικό μύθο του κακού γραφικού χαρακτήρα των γιατρών.